Mam 22 lata. Nie jestem specjalnie przystojny, nie mam wyrobionych mięśni i ogólnie, raczej nie mam jakiś większych zalet. Nigdy też nie potrafiłem zbytnio podrywać dziewczyn, ale mimo tego od jakiegoś miesiąca spotykam się równocześnie z dwoma dziewczynami naraz.
Przypadkowo spotkałem pierwszą dziewczynę Anię w hotelu, do którego przyjechałem do pracy w górach. Ona pracuje tam jako pokojówka. To najpiękniejsza pokojówka na świecie, ma zielone oczy, jest brunetką z lekko zadartym noskiem i smukłą talią. Ma piękne piersi. Ma dość dużo pracy i czasami się po prostu mijamy, jeśli chodzi o nasze zmiany, więc widujemy się tylko dwa, maksymalnie trzy razy w tygodniu.
Był ze mną w związku przez 6 lat, ale ciągle szukał „lepszej opcji”
Niemal natychmiast, bo dzień po spotkaniu Anny poznałem… Alę. Nie pracuje, jeszcze studiuje, ale to jej ostatni semestr. To ognista rudowłosa, szczupła dziewczyna. Ala oczywiście jest całkowitym przeciwieństwem Anny. Nie wiem, co się ze mną wtedy stało, ale byłem nią tak oczarowany, że od razu poprosiłem o jej numer telefonu. Z Alą spotykam się tylko w weekendy, kiedy wraca z Krakowa do Zakopanego do domu rodzinnego. Bardzo rzadko widujemy się w tygodniu i to tylko wtedy, kiedy jej akurat odwołają zajęcia.
Na początku sam przed sobą się usprawiedliwiałem, że jeśli z jedną dziewczyną nie wyjdzie, to wtedy druga będzie „opcją zapasową”. Teraz sam nawet nie wiem, która z nich jest tą „opcją rezerwową”, a która tą pierwszoplanową.
Nawet nie wiem, jak długo potrwają te związki i jak długo zdołam w ogóle kłamać? Co ostatecznie z tego wszystkiego wyjdzie? Na pewno nie chcę porzucać żadnej z dziewczyn. Idealnym rozwiązaniem byłoby przedstawienie ich sobie nawzajem i doprowadzenie do związku poliamorycznego. Teraz zastanawiam się nad rozwiązaniami, ponieważ na dłuższą metę nie uda mi się grać na dwa fronty.
