Moja mama opowiedziała mi naprawdę smutną historię. To było jakoś w latach 1948-1950. Moi rodzice mieszkali wówczas na podkarpaciu w jednej z większych wsi, gdzie w pobliżu lasu znajdowała się jednostka wojskowa. Czasem żołnierze przychodzili do wsi na pocztę lub do sklepu, gdy otrzymali akurat przepustkę.
Wdowa po zmarłym żołnierzu frontowym, która mieszkała wówczas w tej samej wsi co moi rodzice, spotkała żołnierza, który był nią zainteresowany i o nią zabiegał. Ona mu uległa, spotykali się, a kiedy przyszedł czas zakończenia jego służby zaproponował jej, aby pojechała z nim do jego rodzinnego miasta. Postawił tylko jeden warunek – jeśli chciała z nim być, musiała porzucić dziecko, bo on – jak się wyrazaił – nie potrzebował dziecka od innego mężczyzny. Po wojnie było dużo samotnych kobiet, nie było za kogo wychodzić za mąż, bo wiele młodych mężczyzn albo zginęło na wojnie, albo uciekło za granicę, a jej samej było ciężko, dlatego wybrała jego.
Mąż nie przebaczył córce zdrady i nie uznaje nowego zięcia oraz wnuka. Skreślił ją ze swojego życia
Była późna zima, ale na ziemi nadal leżał śnieg i mróz. Przywiązali 10-letnią córkę kobiety do drzewa w lesie przy drodze i odeszli. Dopiero kilka godzin później dziewczynkę zauważył leśniczy, który akurat sprawdzał, czy nie ma żadnych kłusowników. Dziewczynka miała na sobie czerwoną czapkę, dzięki czemu była lepiej widoczna i leśniczy od razu ją zauważył. Gdyby nie on, dziewczynka umarłaby pewnie z wyziębienia.
Dziewczynka była już prawie nieprzytomna, ale szybko przewieziono ją do szpitala i prócz lekkiego odmrożenia nie stało się jej nic gorszego. Dziewczynka opowiedziała o tym, co się stało. Parę odnaleziono i skazano sądownym wyrokiem na pozbawienie wolności, ale co to dało tej biednej dziewczynce, która pewnie do końca życia będzie miała poczucie, że matka wybrała jakiegoś faceta, zamiast ją – jej rodzone dziecko.
