Nie mam pojęcia, czyje to sformułowanie, ale doskonale opisuje rzeczywistość.
Starość może pojawić się już w wieku trzydziestu lat, ale nie musi i może być zauważalna dopiero w wieku 80 lat. Generalnie ja nie biorę pod uwagę opinii innych ludzi na temat tego, co myślą o moim wieku i nie interesuje mnie także to, co myślą o tym, jak się zachowuję. Ja zawsze będę czuć się na dwadzieścia lat, chociaż według dowodu jestem już dużo starsza.
Zawsze denerwuje mnie pytanie innych kobiet, które brzmi:
– Ile lat byś mi dała?
Chcą oczywiście usłyszeć, że wyglądają na znacznie młodsze niż są, nawet jeśli tak nie jest i wyglądają dosyć staro.
Sytuacja jest wówczas zawsze bardzo niezręczna, ponieważ wcale nie chcesz urazić tej osoby. Ja zawsze wychodzę z tego obronną ręką śmiejąc się, że nie jestem wróżką. Uważam, że trzeba przyjąć do wiadomości i zaakceptować to, w jakim się jest wieku. Nigdy się nie zdarza, żeby kobieta nie wyglądała na swój wiek, według mnie zawsze wygląda się na swój wiek.
Czy tyle jesz tylko na śniadanie? Przecież tak nie można! Nakarmcie chociaż swoje dzieci!”
Dlatego każdy może wybrać, czy chce wyglądać dobrze i świeżo przez długi czas – to zawsze jest to tylko jego wybór, a nie jakieś obowiązkowe działanie. Przy tym wszystkim jest mnóstwo pracy, wiąże się to dużymi wydatkami i silnym samozaparciem. Z wiekiem trzeba inwestować coraz więcej, aby wyglądać lepiej. Nasz wygląd w dużej mierze zależy od wielu czynników takich jak zdrowie psychiczne, fizyczne i ogólnie od stylu naszego życia. Trzeba o siebie dbać kompleksowo.
Mam też taką historię do przytoczenia. Byłam z moją koleżanką, która wówczas miała czterdzieści lat i jak na swój wiek wyglądała bardzo dobrze. Pokłóciła się z kelnerką w kawiarni o to, że ta zwróciła się do niej per „Pani”, Mojej koleżance wcale się to nie podobało, bo to zbyt poważny zwrot, który w jej mniemaniu ją postarzał i wolała, gdyby zwracała się do niej na Ty. Po kłótni kelnera oddaliła się, a zwróciłam się do koleżanki:
– Słuchaj, wyglądasz bardzo dobrze jak na swój wiek, ale na pewno nie jak ta dwudziestoletnia kelnerka. Przecież ona mogłaby być Twoją córką!”.
Już myślałam, że nie przeżyję za to, co powiedziałam, ale na szczęście przyjęła to z klasą.
Nie radzę przebierać się w młodzieńcze ciuchy, robić modne fryzury i podobne rzeczy, należy starzeć się z godnością!
