Czasami moja żona, dzieci i ja zostajemy u teściowej. Rano, gdy wszyscy jeszcze śpią, ona przygotowuje dla nas śniadanie. Ale jej śniadania różnią się od naszych. Nie wiem, czy wynika to z krajowych zasad kulinarnych, bo u nich jest tradycja, że śniadanie to główny posiłek, trzeba dużo jeść, czy też jest to jej przyzwyczajenie – uważa, że tak trzeba. Dla mnie jednak jedzenie takich śniadań jest nietypowe. Od dziecka uczono mnie, że śniadanie powinno być lekkie i łatwe do przygotowania. Może to być jakaś kasza, jajka, twarożek, sałatki itp.
Założenie jest takie, że po śniadaniu powinno się czuć przypływ energii, nie powinno się chcieć spać, bo jest rano, trzeba być aktywnym na cały dzień. Jednak po śniadaniach mojej teściowej, mam ochotę położyć się do łóżka. Trudne staje się poruszanie i praca, czuję się zmęczony. Chodzi o to, że ona gotuje coś smażonego, z dużą ilością oleju, jakieś mięso, tłuste ryby, tylko czasami robi sałatki, a wtedy ze wszystkimi możliwymi tłustymi składnikami. Ubiera je w kwaśną śmietanę, mówiąc, że to zdrowsze. Nie twierdzę, że gotuje niesamowicie smaczne potrawy ze świeżych składników, ale jej śniadania przypominają raczej obiad lub kolację.
Myślałem, że większość ludzi myśli tak jak ja i byłem bardzo zaskoczony, gdy dowiedziałem się, że jest to regularne śniadanie dla całej ich rodziny. Śmieszy mnie wyobrażanie sobie, co by się stało z nimi wszystkimi, gdyby zjedli moje śniadanie. Prawdopodobnie nie przeżyliby do pory obiadowej.
Kiedyś odwiedziła nas moja teściowa i również była zaskoczona naszymi śniadaniami:
– „Czy Ty tylko tyle jesz na śniadanie? Przecież to niemożliwe. Skąd weźmiecie energię i siłę na cały dzień, jeśli po śniadaniu pozostajecie głodni? Przynajmniej nakarmcie odpowiednio swoje dzieci!”
To jest ciekawa różnica. Prawda, że dietetycy też uważają, że trzeba jeść bardziej pożywne śniadania, ale nie smażone mięso i sałatka z oliwek.
