Moje własne dzieci wyrzuciły mnie z domu i to wszystko dla pieniędzy. Co gorsze, teraz żyję w takich warunkach, które tylko pogarszają mój stan zdrowia, a nie jestem już najmłodszy i naprawdę ciężko mi tak żyć. Tak moje córki mi się odwdzięczyły…
Miałem mieszkanie w Wieliczce. Kupiliśmy je z moją żoną kilkadziesiąt lat temu dzięki naszej ciężkiej pracy. W tym właśnie mieszkaniu wychowaliśmy córki, które teraz są już dorosłe i mają własne rodziny. Tosia ma dwoje dzieci, a Gosia ma roczną córkę. Obie mieszkają pod Wrocławiem we własnych mieszkaniach, które zakupiły z mężami na kredyt.
Obie były dla mnie przez większość czasu bardzo dobre – odwiedzały mnie i pomagały we wszystkim. Gosia czasami potrafiła przejechać do mnie taki kawał drogi i to tylko po to, aby zawieźć mnie do lekarza. Gosia to także istny wulkan energii, pełna entuzjazmu i gotowa do działania. Potrafiła rozświetlić dzień każdej osoby, była jak słońce. Owszem, była czasami roztargniona, ale jej dobre serce i chęć pomocy przeważało nad tą małą wadą.
Starsza z nich Tosia, także zawsze była bardzo empatyczna. Miała zdolność do słuchania i rozumienia ludzkich emocji, a do tego była troskliwa i zawsze starała się pomóc, kiedy była taka potrzeba. Potrafiła zawsze podnieść na duchu i dać mądrą radę, która przy okazji podnosiła na duchy. Pamiętam, jak bardzo pomogła mi po śmierci żony.
Po śmierci żony obie były dla mnie dobre, jednak potem się okazało, że to wszystko było po coś. Chciały mi po prostu odebrać mieszkanie. „Doradzały” mi, żebym już za życia zrobił im darowiznę, bo później mieszkanie jeszcze trafi w niepowołane ręce i będą z tym same problemy. Myślałem, że one mówią to tylko dlatego, bo chcą jak najlepiej. Pojechałem więc z nimi do notariusza i niby on wszystko mi tłumaczył, ale mimo wszystko jestem prostym człowiekiem i niewiele zrozumiałem, tylko posłusznie podpisałem to, co trzeba było.
Kilka dni później córki powiedziały, że moje mieszkanie zostanie wynajęte, a mnie spakowały i zawiozły do starego domu po moich rodzicach na wieś.
Pierwszej nocy nawet nie zmrużyłem oka. Nikogo nie było w tym domu od wielu lat, więc był zaniedbane. Tapety na ścianach były potargane, tynk sypał się na głowę. Podłoga jest już tak zniszczona, że chodząc po niej mam wrażenie, że zaraz się pode mną połamie. Wszędzie unosi się zapach wilgoci i stęchlizny, okna są całe pokryte kurzem i brudem, co sprawia, że światło słoneczne ledwo przedziera się do wnętrza.
Najgorsze jest jednak to, że w środku natrafiłem na zdechnięte myszy i szczury oraz różnego rodzaju robactwo. Ja już jestem w takim wieku, że nie dam rady żyć w takich warunkach, a nie stać mnie na wynajęcie kogoś, kto to mi posprząta. Chciałbym wrócić do swojego starego mieszkania, ale nie wiem, jak to zrobić.
Czy ktoś wie, jak mam odzyskać swoje dawne mieszkanie, a przy okazji i dawne życie? Doradźcie mi proszę, co powinienem zrobić, by odzyskać swoje mieszkanie i swoje dawne życie.