Nigdy wcześniej nie sądziłem, że najbliższa mi osoba będzie zdolna do czegoś takiego. Sama myśl o tym wszystkim sprawia, że bardzo cierpię. Powodem tego wszystkiego jest decyzja mojej córki o tym, by oddać mnie do domu starców.
Nie myślałem, że doczekam się czegoś takiego na starość. Miałem nadzieję, że na stare lata będę miał spokój i spędzę ten czas razem z rodziną, a nie wśród zupełnie obcych mi ludzi. Wolę swoje cztery ściany niż jakiś obskurny pokoik współdzielony z innym staruszkiem. Owszem, teraz nie mieszkam w jakiś luksusach – zajmuję małe mieszkanko urządzone przeze mnie 20 lat temu, ale to mi pasuje. Przynajmniej jest moje i mogę to miejsce nazwać swoim domem, a taki ośrodek dla starców na pewno nie będzie dla mnie miejscem do dobrego życia.
Zresztą, gdybym chciał, to mógłbym zamieszkać w lepszym miejscu, ponieważ jestem właścicielem jeszcze dwóch mieszkań, z których czerpię dochód z wynajmu. Moja córka o tym nie wie i w sumie teraz nawet się cieszę, że trzymałem to w tajemnicy. Zawsze potrafiłem oszczędzać i ciężko pracowałem, dzięki czemu jeszcze w latach 90-tych udało mi się kupić te dwa mieszkania. Chciałem zapewnić mojej żonie i córce bezpieczeństwo finansowe, co szczególnie w tamtych czasach wydawało się być niezwykle ważne. Faktycznie, wynajem mieszkań pozwolił mnie i rodzinie nie tylko godnie żyć, ale i zgromadzić pewną kwotę pieniędzy, która nie była mała. Każdy grosz, który udało mi się z tego zarobić trafiał na konto oszczędnościowe, które miało stanowić zabezpieczenie na dalsze lata.
Teraz kiedy sytuacja wymknęła się spod kontroli, czuję się przytłoczony. Póki co radzę sobie dobrze i nie jestem od nikogo zależny – sam chodzę, jem, myję się. Wiem jednak, że kiedyś może się to zmienić. Kiedy proszę córkę o pomoc, pomaga mi niechętnie, tak samo jak jej mąż. Coraz częściej zastanawiam się, czy powinienem ujawnić prawdę o moim majątku? Może gdy o tym się dowiedzą, to bardziej ich to zmotywuje do pomocy? A może powinienem im bezpośrednio zasugerować to, że jeśli będą mi pomagać, to potem to wszystko trafi do nich? Z drugiej zaś strony obawiam się, że będą chcieli mnie zmusić do przepisania na nich mieszkań od razu, a ja potem może zostałbym na lodzie… Póki co córka nawet nie podejrzewa, jaki solidny jest mój majątek.
Mimo wszystko boli mnie to, że córka sama z siebie nie chce być dla mnie wsparcie. Kiedy żona jeszcze żyła, było mi lżej, a teraz mimo, że mam córkę, to tak naprawdę jestem ze wszystkim sam…