Na przystanku było mnóstwo pasażerów i każdy cierpliwie czekał na swój autobus. Było wśród nich wielu rodziców z dziećmi, bo był to poranek, a więc i czas odwożenia dzieci do przedszkola i szkoły.
Normalni ludzie zawsze pozwalają dzieciom wejść najpierw do autobusu, aby nie zostały staranowane. Tym razem pewna 40-letnia kobieta wparowała w tłum ludzi i zaczęła się rozpychać, spychając resztę pasażerów na boki. Była szalenie zrzędliwa i zachowywała się tak, jakby ten autobus był jej prywatnym środkiem transportu. Kobieta rzuciła się od razu do przodu i nie zwróciła nawet uwagi na przestraszone dzieci. Najciekawsze jest to, że wolnych miejsc było wystarczająco dużo i każdy mógł usiąść, więc takie zachowanie tej furiatki zupełnie nie jest jaakolwiek uzasadnione.
Pozostali pasażerowie postanowili nie prowokować konfliktu, ponieważ rozumieli, że ta kobieta zapewne tylko na to czekała. Po prostu na nią spojrzeli wzrokiem pełnym potępienia, bo kobieta zachowywała się niewłaściwie. Agresywne zachowanie spowodowało do niej u innych po prostu niechęć. Kiedy więc zauważyła, że ktoś patrzy się na nią spode łba, krzyknęła:
– Co się gapisz? Narodzą dzieci, a potem mają tylko pretensje. Nie mam obowiązku przepuszczać Waszych dzieci, to Wasze bachory i Wasze problemy!
– Kobieto, czy Ty nie masz dzieci i serca? – zapytał ktoś z tłumu.
To pytanie po prostu ją wkurzyło, więc pasażerka zaczęła wrzeszczeć na całąy autobus jak oszalała. Była oburzona, że ludzie decydują się na dzieci, a potem wymagają od innych, aby im pomagać nie tylko w sytuacjach takich jak w autobusie, ale ogólnie. Wyrzucała z nienawiścią, że musi pracować na różne dodatki państwowe na dzieci, a wcale nie ma na to ochoty. Ciągle zrzędziła i pewnie gdyby nie to, że jechała tylko dwa przystanki i tak ktoś pomógłby jej wysiąść.
Jestem pewna, że ta kobieta nie jest matką. Kobieta, która ma dzieci, nie powiedziałaby czegoś takiego. No cóż, albo ma problemy z pamięcią i nie pamięta, jak z dziećmi w ten sam sposób docierała do przedszkola czy szkoły.
