Autor: Dominika Mazurek

Mam czterdzieści dwa lata i własną pralnię chemiczną na warszawskiej Pradze. Dwa lata temu ożeniłem się

Nazywam się Barbara, mam sześćdziesiąt cztery lata i od półtora roku w każdą sobotę rano wychodzę z domu sama.

Nazywam się Jerzy Mazur. Mam sześćdziesiąt siedem lat i od trzech lat, w każdą sobotę o ósmej czterdzieści

W Łodzi, na Bałutach, w kamienicy przy ulicy Wojska Polskiego, mieszkał trzydziestoośmioletni Tomasz.

Niedzielny rosół pachniał na całe mieszkanie, w telewizorze leciał mecz Lecha z Legią, a syn odrabiał

Pracuję w tej przychodni od jedenastu lat. Rejestracja, okienko trzecie. Przez moje ręce przechodzi dziennie

Tamtego lipcowego poranka wiało od pól tak, że firanka w kuchni unosiła się sama. Mieszkamy pod Siedlcami

W szpitalu powiatowym w Radomiu nocą słychać wszystko: stukanie obcasów o linoleum, szum respiratora

Byłam w siódmym miesiącu ciąży, kiedy pielęgniarka na oddziale kardiologicznym w szpitalu przy ulicy

Czterdzieści jeden lat po ślubie i pewnego wieczoru zrozumiałem, że moja żona nie chodzi spać wcześnie