Kiedyś pracowałam w pewnej firmie, w której w sumie byłam zatrudniona już kilka lat. Akurat wtedy zatrudniono także jakąś dziewczynę zaraz po studiach. Trochę byłam zdziwiona, bo zwykle przyjmowano do pracy już nieco bardziej doświadczone osoby, ale z drugiej strony to zrozumiałe – gdzieś musiała to doświadczenie zawodowe zdobyć.
Dziewczyna niczym się nie wyróźniała – to, zwykła, spokojna. Wyglądała jak co druga dziewczyna, nie wyróżniała się także ani inteligencją, ani bystrością. Widać za to było, że zależy jej na tej pracy, ponieważ bardzo sumiennie wypełniała wszystkie swoje obowiązki zawodowej. Bywało, że zostawała długo po pracy, co współpracownicy odbierali jako lizustwo, więc niestety nie była zbyt lubiana w pracy. Jej to jednak jakoś nie przeszkadzało, ponieważ skupiona była na pracy i chyba nie zależało jej na zawieraniu przyjaźni w pracy.
Nie pracowała tutaj długo. Pewnego dnia bez uprzedzenia zabrała wszystkie swoje rzeczy, grzecznie się pożegnała się i wyszła. Jednak ani po przerwie obiadowej, ani następnego ranka nie zobaczyliśmy jej w miejscu pracy. Tylko szefostwo wiedziało, że zwolniła się z pracy i już jej nie zobaczymy.
Dwa tygodnie później kierowniczka przypadkiem się wygadała, że dziewczyna jest już we Włoszech. Przez cały ten czas nikomu nic nie mówiła, ponieważ chciała szybko zarobić na wyjazd, aby tam ułożyć sobie życie. Od zawsze marzyła o tym, że kiedyś zamieszka w jakimś pięknym, włoskim miasteczku. Zebrała więc odpowiednią ilość pieniędzy i wyjechała. Do tej pory sumiennie pracowała na to, by spełnić swoje marzenia, nikomu nic nie mówiąc. Jak widać warto ciężko pracować, by osiągnąć swoje.
