Dorastałam na wsi. Bardzo kocham naszą wieś. Jest tam wielu ludzi, ale wszyscy się znają, zawsze pomagają, jak mogą. Moja mama wychowywała mnie jedna. Według niej tata nas opuścił, kiedy jeszcze byłam w jej brzuchu. Jako dziecko miałam najlepszą przyjaciółkę Kasię. Zawsze bawiłyśmy się razem, miałyśmy to samo marzenie: śpiewać na dużej scenie; chodziłyśmy nawet razem do na zajęcia muzyczne. Następnie chciałyśmy zapisać się do szkoły muzycznej, która znajdowała się w mieście. Ale oczywiście marzenia z dzieciństwa nie zawsze się spełniają. Poszłam uczyć się na fryzjerkę, a Kasia na technologa żywności w mieście. Po szkole pozostała w stolicy. A ja zawsze dorastałam na wsi, więc tu zostałam.
Lata mijały, wyszłam za mąż, urodziłam dwoje pięknych dzieci. Później nasza relacja z Kasią została przerwana. A po urodzeniu dzieci całkowicie się straciłyśmy z oczu. Miałam czterdzieści lat, kiedy u mojej matki wykryto nowotwór. Zrobiłam wszystko, by ją uratować, ale niestety nic już nie pomogło. W ostatnich dniach spędziłyśmy razem dużo czasu. Ciągle rozmawiałyśmy od serca. Wtedy dowiedziałam się o jej tajemnicy, która była ze mną bezpośrednio związana. Dosłownie ostatniego dnia swojego życia mama opowiedziała mi o tym, kim naprawdę jest mój ojciec. Okazuje się, że umiejętność moja i Kasi – śpiewanie – została przekazana przez geny. Moja mama zaszła w ciążę z ojcem Kasi. Wiedzieli o tym tylko oni i nikt inny. Moja mama nie chciała rujnować jego rodziny, a on nie chciał odejść od swojej żony.
Postanowili więc nikomu o tym nie mówić. Po tym, co usłyszałam, od razu zacząłam szukać kontaktu do Kasi. Trudno mi było znaleźć jej numer. Przez tyle lat nie kontaktowałyśmy się… Zabrała też rodziców do miasta. Dostałam jej numer telefonu przez naszych wspólnych znajomych. Słysząc mój głos, była zachwycona, postanowiłyśmy się spotkać. Postanowiłam opowiedzieć o wszystkim podczas osobistego spotkania. Kasia przyjechała na wieś, rozmawialiśmy godzinami. Potem zaczęliśmy się często odwiedzać, nasze dzieci zaczęły się komunikować. I oczywiście rozmawiałam z tatą. Wyznał to wszystko swojej żonie; a mama Kasi mu wybaczyła. Teraz mogę się z nim zobaczyć, porozmawiać. Moje dzieci również cieszą się, że mają dziadka.
