Jesteśmy małżeństwem od 30 lat. Moja żona jest prawdziwą żmiją, jej miłość minęła zaraz po ślubie. Jednak byłem zakochany i nie widziałem, że jest ze mną tylko dla zysku. Ciężko pracowałem, aby miała wszystko w domu dla wygodnego życia. Zawsze dawałem Danucie drogie prezenty, nigdy niczego jej nie odmawiałem. Kochałem ją i myślałem, że to wzajemne. Kiedyś zobaczyłem w schowku jej samochodu jakieś dokumenty. Tego dnia mój samochód był na kontroli technicznej, więc wziąłem samochód żony. Po drodze rozładował mi się telefon i chciałem znaleźć ładowarkę samochodową, bo wiedziałem, że Danuta ją gdzieś tutaj ma. Kiedy otworzyłem schowek, wypadł z niego duży stos papierów.
To było dziwne, ponieważ żona nie robiła nic w naszej firmie i nie miała dokumentów z takimi pieczęciami. Byłem ciekawy i przeczytałem pierwszą linijkę, która mówi, że cały nasz majątek przy rozwodzie zostanie rozdzielony po równo. Byłem co najmniej zszokowany. Dobrze wszystko przemyślałem i odłożyłem dokumenty. Jeśli chce rozstania, to nie mam nic przeciwko, tylko że nic ode mnie nie dostanie. Przepisałem cały majątek na moich rodziców, oficjalnie nic nie miałem. Przelałem wszystkie pieniądze na ich konto. Pół godziny później Danuta dzwoni do mnie i krzyczy, że nie może zapłacić w jakimś butiku za zakupy.
Powiedziałem, że trzeba zarabiać, żeby móc zapłacić. W odpowiedzi usłyszałem, że będę tego bardzo żałować. Tydzień później rozpoczął się proces rozwodowy. Żona dowiedziała się, że nic nie dostanie i była okrutna. Zaczęła mi mówić, że była mi wierna przez nie więcej niż pół godziny na weselu. Okazało się, że jestem ślepo zakochanym głupcem, który był wykorzystywany przez cały ten czas. Byłem bardzo zniesmaczony i zawstydzony przed sobą i rodzicami. Od razu mówili mi, że to nie kobieta dla mnie, a ja w odpowiedzi machnąłem wtedy tylko ręką i pomyślałem, że się mylą.
