Artur poznał Sandrę w jednym z klubów. Pracowała tam jako barmanka i obsługiwała klientów mimo tego, że Ci drwili z niej, albo chcieli podrywać chamskimi tekstami. Wtedy Artur postanowił wykazać heroizm i uratować dziewczynę przybywając niespodziewanie jak rycerz na białym koniu. Tak jak pomyślał, tak uczynił. Zaczęli się nawet razem spotykać, a wtedy Artur postawił sprawę jasne.
Obiecał dziewczynie, że będzie ją wspierał i jej pomagał, ale w zamian będzie tylko jego pod każdym względem.
Dziewczyna była bardzo zmęczona swoim codziennym życiem i ubóstwem, w którym żyła, dlatego bez wahania się zgodziła. Swoją decyzją mogła też pomóc swojej rodzinie, która żyła na wsi w starej, rozpodające się chacie.
Artur mimo tego, że był od Sandry starszy o 25 lat (właśnie skończył 50 lat), był w dobrej formie.
Mężczyzna dotrzymał obietnicy – wynajął jej mieszkanie i regularnie odwiedzał Sandrę 4 razy w tygodniu, oczywiście w celu intymnych zbliżeń. Dzięki niemu dostała się na studia i nie musiała się za wiele uczyć. Taka ich „relacja” trwała trzy lata.
Wszystko jednak kiedyś się kończy. Artur zaczął doświadczaś problemów finansowych, przez co nie mógł już pozwolić sobie na tyle rzeczy, jak dotychczas. Między innymi nie mógł już płacić za mieszkanie Sandry i zaproponował jej, że może zamieszkać w jego trzypiętrowym domu na przedmieściach miasta. Nie mógł już jej utrzymywać, więc zaczął jej powtarzać o tym, że ją kocha oraz jest wobec niej lojalny, ale to dla Sandry było nic niewarte.
Sandra nie wierzyła w miłość, tym bardziej w takiej sytuacji, gdy ich relacja dotychczas była oparta na jasnych korzyściach. Nie zamierzała już sypiać z Arturem tylko za słowa o wielkiej miłości. Artura to wkurzyło i zagroził, że gdy ta go opuści, on zniszczy jej życie.
Teraz Sandra w tajemnicy przed Arturem szuka pracy i nowego mieszkania. Póki co boi się mu powiedzieć, że to definitywny koniec. Ma tylko nadzieję, że nie zrobi jej krzywdy…
