Moja przyjaciółka jest jednocześnie bardzo szczęśliwą i nieszczęśliwą kobietą. Jest szczęśliwa jak zawsze ze swoim mężem, jego matką, jej przyjaciółką i jej teściową… Opowiadam historię, ale zmienię imiona, aby chronić poufność.
Anna i Piotr (tak ich nazwijmy) oszczędzali na swoje małe mieszkanie. Oboje ciężko pracowali, aby jak najszybciej kupić mieszkanie, a w międzyczasie mieszkali w domu teściowej Anny, ale za marne grosze. Tak więc matka Piotra oddała swoje mieszkanie synowi i synowej za grosze. Elżbieta przychodziła do Anny codziennie bez pytania. Miała do Anny wiele pretensji: nie umiała według niej sprzątać, źle gotowała, dużo wydawała, źle siedziała, trzeba było zmienić tapetę, nierówno oddychała i była irytująca. Oczywiście, to męczące.
Tak, starsza kobieta, tak, coś poszło nie tak wraz z wiekiem, ale to nie była wina Anny, więc dlaczego miałaby to wszystko znosić? Teściowa miała klucze, kto by w to wątpił. W rzeczywistości wynajmuje mieszkanie, jak daleko może się posunąć? Pewnego dnia Anna i Piotr postanowili spędzić romantyczny wieczór z szampanem, oglądając swój ulubiony serial. Oboje mieli wolny dzień i postanowili cieszyć się nim w pełni. Wczesnym rankiem Elżbieta jak zwykle pojawiła się bez zapowiedzi w sypialni przed twarzą Anny. Szturchnęła Annę pustą butelką szampana i nazwała ich alkoholikami. Moja Anna nie mogła się powstrzymać od powiedzenia, że płacą za mieszkanie i mają prawo robić, co chcą. Wtedy teściowa nazwała Annę sprośnym słowem z literą „sz” i rzuciła w nią butelką. Dzięki Bogu, reakcja Anny była szybka, butelka przeleciała obok.
Kiedy Anna mi to opowiadała, myślałam, że w tym momencie Piotr będzie bronił swojej matki, jak to często robi, wiesz, „stara kobieta” i tak dalej, ale nie. Piotr stanął przed swoją żoną, powtórzył jej słowa swojej matki i kazał jej wyjść z mieszkania, ponieważ mieli prawo używać go za pieniądze tak, jak chcieli. Dwie godziny później w domu pojawiła się matka Piotra, jego siostra i mąż siostry, który podobno był jakimś biznesmenem. Trzej muszkieterowie obiecali wezwać policję, jeśli młodzi ludzie nie spakują się i nie znikną z pola widzenia w ciągu pół godziny. Piotr uspokoił Annę spojrzeniem. Spakowali się i wyszli bez słowa. Mieli wystarczająco dużo pieniędzy, aby wynająć inne mieszkanie, a rok później przyjaciółka zaprosiła nas do swojego domu na parapetówkę, a co z matką i pogrążonymi w żałobie krewnymi? Matka Piotra czekała na przeprosiny od syna i jego żony, ale nigdy ich nie otrzymała. Nie rozmawiali z nią od tamtego dnia.
