Kiedy byłam panną młodą, już wtedy mój narzeczony zaczął rozpieszczać swoją matkę prezentami. Podchodziłam do tego problemu bardzo odpowiedzialnie, chciałam zadowolić przyszłą teściową, ale kiedy zostałam żoną i matka męża oficjalnie stała się teściową, nie żałowałam pieniędzy i kupowałam dla niej wszystko, co najlepsze. Wcześniej poprosiłam męża, aby wiedział, czego teściowa chce na urodziny lub na Boże Narodzenie. A potem poszłyśmy razem na zakupy. Jestem zamężna od 7 lat, w tym czasie daliśmy teściowej kuchenkę mikrofalową, ekspres do kawy, odkurzacz i wiele więcej za przyzwoitą cenę.
Kiedy są urodziny mojego męża, daję mu kopertę z pieniędzmi, ale w odpowiedzi nic nie dostaję. To prawda, że jestem tym urażona, ale nadal przynoszę prezenty. Może mi pogratulować słowami, ale to nic nie daje. Nie rozumiem, z czym to się wiąże, ale uraza narasta we mnie. Tym razem postanowiłam świętować swoje urodziny poza miastem. Z mężem wynajęliśmy piękną altanę nad rzeką, marynowaliśmy mięso na kebaby. Chciałam zobaczyć wszystkich moich bliskich. Zaprosiłam przyjaciółki z ich mężami, ich rodzicami i teściową.
Powiedziałam mężowi z góry, jakie prezenty chciałabym otrzymać, ponieważ wiem, że wszyscy będą konsultować się z moim mężem. Warto dodać, że teściowa nie ma problemów z pieniędzmi, więc pomyślałam, że tym razem przynajmniej coś od niej dostanę. Teściowa wstała przy wszystkich gościach, zaczęła czytać mi wiersz z zakupionej pocztówki i wręczyła kopertę, ale okazała się pusta… Potem teściowa powiedziała mi, że jej prezent to wiersz podarowany z całego serca. To było wstyd przed gośćmi, a ja i reszta staliśmy się dla teściowej obiektem żartów, ale teraz wiem, że sama jej dam nauczkę.
