Tego, co zrobiła mi teściowa, nie zapomnę jej do końca życia. Musiałam podjąć bardzo odważną decyzję, ale nie żałuję jej. Teraz czekam tylko na decyzję mojego męża. Co zrobi?
Po naszym ślubie z Konradem tak naprawdę nie mieliśmy gdzie mieszkać. Na wynajem własnego mieszkania nie było nas stać, na kupno tym bardziej. Na szczęście matka Konrada zaproponowała nam zamieszkanie z nią w domu. Miejsca było sporo, bo dom ma dwa piętra, więc nie było obaw, że będziemy się cisnąć na małym metrażu. Nie obawiałam się też, że wspólne mieszkanie doprowadzi do jakichś nieporozumień czy kłótni, bo matka Konrada zawsze dobrze mnie traktowała.
Harowałam od rana do nocy
Niestety, mimo mojego pozytywnego podejścia, wszystko zmieniło się o 180 stopni. Teściowa ciągle kazała mi coś robić w domu, a to sprzątać, gotować, nawet rąbać drewno na opał. Kupiła gęsi, kaczki i kury, a potem kazała mi je karmić i ogólnie zajmować się całym tym inwentarzem. Musiałam wykonywać jej „rozkazy”, bo inaczej wściekała się i suszyła głowę mężowi.
Byłam zła, zmęczona, ale wykonywałam polecenia teściowej, wszystko dla świętego spokoju. Potem zaczęłam zauważać coś dziwnego. Okazało się, że wszystkie przetwory, które ja zrobiłam, oraz drób, którym się zajmowałam, został podarowany siostrze Konrada.
Musiałam podjąć taką decyzję
Byłam zdenerwowana i czułam się wykorzystana. Zaproponowałam więc Konradowi, abyśmy jak najszybciej się wyprowadzili i wynajęli, chociażby tylko pokój. Mąż jednak powiedział, że to bez sensu i on nie zamierza nigdzie się przenosić. Trudno mi było dalej żyć w rodzinie, w której moje wysiłki nie były doceniane i tak okropnie wykorzystano mnie do pracy na czyjąś korzyść.
Po jakimś czasie udało mi się zebrać trochę pieniędzy i sama przeprowadziłam się do wynajętego pokoju. Nie było mi łatwo podjąć taką decyzję, ale dalej nie mogłam żyć z teściową pod jednym dachem. Tym bardziej że nie doceniała mojej ciężkiej pracy i wciąż tylko na mnie narzekała. Konrad ma teraz czas, aby sobie przemyśleć, z kim chce dalej żyć i mieszkać.
