W ogóle nie lubię taty męża, a wszystko zaczęło się od tego, że zauważyłam, że rodzice męża nie dogadują się ze sobą, nie mówiąc już o relacjach z nami. Mój mąż ma brata, a jego rodzina dobrze komunikuje się z rodzicami, ale kiedy odwiedzamy teścia, od razu czuję chłód, ciszę i silny dyskomfort. Mój mąż często opowiadał mi historie ze swojego nieszczęsnego dzieciństwa. Był pierwszym dzieckiem w rodzinie, a kiedy się urodził, jego tata nie był gotowy na życie rodzinne, więc zostawił mamę, a sam poszedł w siną dal.
Po 5 latach wrócił do żony i powiedział, że jest gotowy, aby zacząć od nowa. Wtedy urodził się brat męża. Tata po prostu w swoim drugim dziecku widział wszystko, poświęcał mu całą uwagę, a mój mąż został pominięty. A w miniony weekend pojechaliśmy do teścia, więc musieliśmy go odwiedzić, bo dawno nie byliśmy. Z mężem mamy już syna, ma 5 lat. Odwiedzając dziadków, ciągle siedzi w telefonie, ponieważ wie na pewno, że dziadek się z nim nie pobawi. Nie rozumiem, skoro mój mąż tak bardzo nie lubi swojego taty, to dlaczego nasze dziecko miałoby też przez to cierpieć?
I tak mąż odebrał synowi nasz telefon, bo już padł. I chłopiec zaczął płakać, podbiegł do dziadka, aby opowiedzieć o tym, co się stało, to dziadek go odsunął. A potem teść dodał:
– Zostaw mnie, w ogóle nie jesteś moim wnukiem.
To zdanie zamarło w powietrzu. Teściowa z zaskoczenia upadła i poobijała się. I wtedy wszyscy poznaliśmy prawdę; okazało się, że tata nie jest oojcem męża. Kto był prawdziwym ojcem – teściowa nigdy nie powiedziała. Teraz stało się jasne, dlaczego teść tak bardzo nie kocha męża i dręczył go przez całe dzieciństwo.
