Stało się to, gdy ojciec miał 56 lat, a mama 54 lata. Byłam po ślubie od roku, udało mi się urodzić nasze pierworodne dziecko. O ile pamiętam moje dzieciństwo, rodzice mieli się dobrze. Mieli dobre relacje. Ale pół roku temu tata powiedział, że chce się rozstać. Nie rozumiałam tego. Myślałam nawet, że ma kochankę. Jest bardzo prawdopodobne, że skoro bogatą rodzinę, kimkolwiek byłaby ta kobieta, miałaby szczęście. Przez długi czas ukrywali przede mną swoją decyzję, ale wkrótce się dowiedziałam. Całe życie byłam dumna z ojca, brałam z niego przykład. A on wziął i zniszczył swój obraz w moich oczach. Rozmawialiśmy z tatą przez długi czas i okazało się, że tak naprawdę chciał tego od dłuższego czasu, tylko czekał, aż wyjdę za mąż.
Poczułam się urażonya że przez cały ten czas moi rodzice byli nieszczęśliwi, ale rozbawił mnie fakt, że tata nie ma kochanki. Najbardziej w tej sytuacji zaskoczył mnie spokój mamy. Zachowywała się obojętnie, nie zamierzała go zniechęcać. Ale nie zamierzała się też rozwodzić. Miała warunek.
– Ok, rozumiem Twoją decyzję bez żadnych skandali. Ale mam warunek: jesteś wolny przez sześć miesięcy. Idź, żyj, rób co chcesz, ale zgodnie z prawem rozstajemy się, jeśli chcesz tego, ale za pół roku. Do tego czasu nie masz prawa niczego ode mnie żądać. Tata zgodził się i przeniósł się do wynajętego mieszkania. Zarejestrował się na różnych portalach randkowych i zaczął chodzić na randki. Umawiał się z różnymi kobietami, ale prawie z nikim nie miał drugiej randki.
A faktem jest, że tata nie jest już młodym facetem, ma 50 lat, a od takiego mężczyzny kobiety potrzebują tylko pieniędzy. A tata ich nie miał, a na pewno nie w takich ilościach, jak młode kobiety potrzebowały. Taki był plan mamy. Puściła tatę z niczym, wiedząc dobrze, że w takich warunkach nie znalazłby sobie innej. Minęło 5 miesięcy. Ojciec mieszkał sam. Zrozumiał już, że jego próby są daremne. Pogrążył się w życiu codziennym. Chodził do pracy, gotował dla siebie, sprzątał po sobie, prasował. To go tak męczyło, bo wcześniej przez 30 lat robiła to wszystko mama. Niedawno kupił największy i najpiękniejszy bukiet kwiatów, wrócił do domu i poprosił matkę o przebaczenie. Powiedział, że zmienił zdanie, nie chce więcej rozstania. Mama nie była zaskoczona, bo wiedziała, że tak będzie. Przyjęła go. Oczywiście odłączyli się od siebie, ale wkrótce wszystko się ułożyło. Nawet było lepiej. Tata zaczął pomagać mamie w życiu codziennym, czasem przygotowując obiad, choć niezbyt smaczny. Okazuje się, że to prawda, że cenimy coś, gdy to stracimy.
