Berenika miała 8 lat, kiedy jej tata zmarł. Mama dziewczyn ciężko pracowała, żeby utrzymać rodzinę. Można powiedzieć, że opieką nad nimi zajmowała się starsza o dziesięć lat siostra, która była bardzo blisko Bereniki. Ta zawsze była posłuszna, dobrze się uczyła i pomagała w domu. Trzy lata po śmierci ojca, mama wzięła ślub i przeprowadzili się poza miasto. Berenika zawsze miała dobre stosunki z ojczymem. Rozumiała, że matka zasługuje na szczęście i nigdy nie sprzeciwiała się temu związkowi. Ojczym traktował dziewczyny jak własne córki. Po ukończeniu dziewiątej klasy, Berenika wyjechała na studia do innego miasta. Zawsze była towarzyska i zdeterminowana. W nowej szkole szybko znalazła przyjaciół, a później trafiła na studia
Życie było pełne wyzwań. W czwartym roku, gdy skończyła dziewiętnaście lat, Berenika zdecydowała się po raz pierwszy świętować urodziny jak dorosła osoba. Zorganizowała przyjęcie w wiejskim domu, na które zaprosiła wszystkich swoich przyjaciół. Jeden z nich przyprowadził swojego brata. Kiedy chłopak przyjechał, Berenika wyszła mu naprzeciw i uśmiechnęła się tak szeroko, że on zaśmiał się i zapytał: „Czy wyglądam dziwnie?” Nowy znajomy nazywał się Artur. Tego wieczoru zaczęli się spotykać, a ich związek rozwijał się bardzo szybko. Artur szybko poznał matkę Bereniki i często ich odwiedzał. Jednak nie przedstawił jej swojej rodziny. To stworzyło pewne trudności i dziewczyna nie wiedziała, jak na to zareagować. Czuła się zraniona i myślała, że może się jej wstydzić. Była tak zestresowana, że nie wiedziała, co robić. Zaczęła pakować swoje rzeczy i rozrzucać mieszkanie, kiedy usłyszała pukanie do drzwi. Pomyślała, że to Artur wrócił z pracy, ale na progu stała inna dziewczyna.
Była to bardzo imponująca dziewczyna. Berenika wzięła się w garść i zapytała: „Przepraszam, kim jesteś?” „Kim jestem? A kim Ty jesteś?” odpowiedziała dziewczyna. Berenika nagle zrozumiała, że to druga dziewczyna Artura, i poczuła się zraniona myśląc, że ją zdradzał. Zażądała, żeby powiedziała Arturowi, żeby się z nią skontaktował, odwróciła się i odeszła. Przez trzy godziny płakała, zanim Artur wrócił z pracy. Gdy zobaczył jej stan, usiłował ją uspokoić. Jednak była na niego bardzo zła i krzyknęła: „Idź do tej dziewczyny! Spakuj swoje rzeczy!” Po chwili spokoju, Artur wyjaśnił jej, co się stało. Okazało się, że to była jego siostra. Ponieważ nigdy wcześniej nie miał dziewczyny i nie żył w związku, jego siostra była trochę zazdrosna, kiedy dowiedziała się, że ma kogoś. To właśnie ona zadzwoniła do drzwi godzinę wcześniej. Przyznała się do swojego błędu i przeprosiła. Poprosiła, żeby Natalia zrozumiała sytuację i żeby wróciła do domu tak szybko, jak to możliwe.
