Paulina była mądrą i piękną kobietą. Wspierała swojego męża we wszystkim, pracowała, wracała do domu po ciężkim dniu pracy, sprzątała i gotowała, podczas gdy jej mąż Siergiej w ogóle jej nie pomagał. Żona nigdy nie wyśmiewała się z męża, mówiąc, że jest już zmęczony pracą, więc nie chce go obciążać w domu. Pewnego dnia, w uznaniu jej dobrej pracy, Paulina została wysłana w podróż służbową i postanowiła najpierw porozmawiać z mężem, aby zapytać, czy może wyjechać na tydzień, czy nie. Wróciła do domu i powiedziała mężowi, że zostanie wysłana w podróż służbową, ale on nawet się ucieszył, mówiąc, że może jechać bez obaw.
Paulina wyjechała, ale okazało się, że wróciła do domu kilka dni później, ponieważ skończyła pracę wcześniej niż oczekiwała. Po powrocie została zaczepiona przez sąsiadkę, która była z ich mieszkania i zaczęła jej wmawiać, że wszystko źle zrozumiała, że tak naprawdę nic się nie stało. Paulina wyrzuciła sąsiadkę za drzwi, postanowiła pójść do siostry, aby podzielić się tym, co ją niepokoi. Opowiedziała jej wszystko, a mąż jej siostry też tam był. Powiedział, że mężczyźni nie cenią tego, co mają i że nigdy się nie zmienią. Jej siostra poradziła jej, aby poszła do kościoła. Paulina poszła i modliła się, prosząc Boga o znak i zakończenie jej cierpienia.
Rano poczuła się znacznie lepiej i postanowiła wrócić do domu, wyrzucić męża i zerwać z nim. Pojechała metrem i zaczęła rozwiązywać krzyżówki, żeby się nie nudzić. Rozwiązała wszystkie, ale nie znała odpowiedzi na jedno pytanie, a pewien mężczyzna podpowiedział jej odpowiedź. Spojrzała na niego, był bardzo miły i przystojny. Kiedy wróciła do domu, z trudem wyrzuciła męża, a potem wyszła kupić jedzenie i spotkała tego samego mężczyznę, który jej pomógł. Nie mogła uwierzyć, że ją odnalazł i że się tak poznali.
Nie mogła uwierzyć, że ją odnalazł i tak się poznali, a teraz wychowują dzieci i żyją w miłości i harmonii.
