Pochodzę z zamożnej rodziny. Nigdy nie brakowało mi dobrych ubrań, luksusowych kosmetyków. Po szkole wyjechałam na studia do innego miasta, ale ponieważ moi rodzice byli bardzo surowi i trzymali mnie w ryzach, uległam pokusie wielkiego miasta, klubów, barów i porzuciłam naukę.
Poznałam w klubie mężczyznę 10 lat starszego ode mnie, który ma za sobą rozwód i siedmioletnią córkę. Zaczęliśmy się spotykać, potem razem zamieszkaliśmy i urodził się nam syn. Kuba zaczął pić, najpierw w weekendy, potem częściej. Przestał pracować, więc kiedy syn był trochę większy, zapisałam go do przedszkola, a sama poszłam do pracy i zaocznie kończyłam studia. Kuba nadal nie pracował, a nawet zaczął pić regularnie, co było już kompletną tragedią.
Kiedy miałam już decydować się na rozstanie, Kuba się zmienił, zaczął programować, dostał dobrą pracę, a rok później zaszłam w drugą ciążę. Urodził się nam drugi syn, wtedy miałam 26 lat. Półtora roku później wszystko się powtórzyło, mąż zaczął pić, rzucił pracę, a ja musiałam pracować dwa razy tyle, aby nas utrzymać.
Boję się wyjść za mąż nawet za ojca mojego dziecka. Nie chcę skończyć jak moi rodzice!
Było ciężko, wracałam z pracy, a w domu było pełno jego pijanych koleżków. Wyzywał mnie, upokarzał. W tym czasie zmarli jego rodzice, pił więc jeszcze więcej. Ja otworzyłam z przyjaciółką małą firmę, w końcu miałam coś własnego! Pewnego dnia spojrzałam na to wszystko chłodnym okiem. Zdałam sobie sprawę, że tak nie może być dalej! Jestem jeszcze stosunkowo młoda, zasługuję na inne życie i lepsze traktowanie. Poza tym nie chciałam, aby dzieci wciąż nie patrzyły na tę grozę.
Schudłam 20 kg, poznałam mężczyznę trochę młodszego ode mnie. I tak od dwóch lat żyjemy w doskonałej harmonii, wychowując moje dzieci. Chcemy mieć własne potomstwo, ale zbliżam się już do czterdziestki, więc wątpię, że to się uda, chociaż też tego chcę.
Przekonałam się, że szczęśliwym można być w każdym wieku, kochanym także. Nigdy nie jest za późno na opuszczenie partnera pijaka i diametralną zmianę swojego życia!
