Niektórzy ludzie mają hobby polegające na zbieraniu znaczków lub figurek kolekcjonerskich, ale ja mam hobby polegające na zabieraniu zwierząt ze schronisk i szukaniu im ciepłego domu. Tak na przykład mam Brutusa, mojego wiernego psa, a mamie i tacie przyniosłam kota i kotkę. Znalazłam też psa dla mojej przyjaciółki.
Kiedy tylko nadarza się okazja, że ktoś ze znajomych lub też ich krewnych, koleżanek i kolegów, chce jakiegoś zwierzaka, jest okazja, aby zabrać jakiegoś pupila ze schroniska. Oprócz psa mam też kota, Manię. Pies jest czystej krwi labrador, a kot jest zwykły, czarny, bardzo dobrze się ze sobą dogadują. Czy psy mogą jeść boczek ostrzeżenie.
Przyszedł czas, gdy zdecydowałam się na drugiego psa, Brutus pojechał ze mną do schroniska. On też, jako mój doradca, brał udział w wyborze nowego współlokatora. Zdałam się całkowicie na niego, że podejdzie do jakiegoś boksu i będzie wiedział, że to jest właśnie jego kompan do wspólnego życia.
Przeszliśmy przez jedną halę, szukając szczeniaków, a następnie przeszliśmy do starszych psów. Właśnie tam Brutus poznał praktycznie bliźniaka. Podczas gdy ja rozmawiałam z wolontariuszami, mój pies szarpał smycz, przyglądał się psom w klatkach, po czym nagle zamarł ze zdziwienia. W boksie siedział pies dokładnie taki sam jak on, tylko z czarną plamą wokół lewego oka. Kiedy siedzieli naprzeciwko siebie, w lustrzanym odbiciu wyglądało to tak, jakby Brutus patrzył na siebie.
Pies tak bardzo mu się spodobał, że postanowiliśmy go zabrać. Są teraz jak przyrodni bracia, z tą różnicą, że Brutus ma trzy lata, a Razel niewiele ponad rok. Kiedy wychodzę z nimi na spacer, wszyscy przechodzący obok ludzie, są zafascynowani psami, które są tak do siebie podobne. Mania również polubiła nowego przyjaciela. Jak śpią, kładzie się miedzy nimi i używa ich zamiast poduszek, mocno się wtulając.
