Minęło wiele lat od tego wydarzenia, ale nie mogę zapomnieć o zdradzie ze strony mojej siostry. Wydaje mi się, że bliscy ludzie powinni szanować się nawzajem, szanować też swoje życie osobiste oraz partnerów. Okazuje się jednak, że ludzie, którzy w życiu nie doświadczyli żadnej zdrady, nie rozumieją tego.
Tego wieczora imprezowaliśmy razem z naszym ulubionym towarzystwem. Było zabawnie i beztrosko. Rodziców akurat nie było w domu, więc po piwie w plenerze całą paczką przyszliśmy do naszego domu. Byliśmy razem z moim chłopakiem, siostrą i przyjaciółmi. Jeszcze wtedy nie wiedziałam, że tego dnia na długo stracę wiarę w mężczyzn.
Siedzieliśmy do późna, piliśmy, tańczyliśmy, było miło i przyjemnie. Niestety, potem wino się skończyło i ktoś musiał się po nie wybrać. Padło tym razem na mnie oraz moją przyjaciółkę. Poszliśmy więc do całodobowego sklepu monopolowego, który znajdował się kilka przecznic od naszego bloku. Kupiliśmy wino i dosyć długo nas nie było, bo po prostu szliśmy i gadaliśmy, przypominając sobie różne zabawne szczegóły z życia. Byłam w dobrym nastroju i wydawało się, że nic nie może tego zepsuć.
– Przestraszmy ich! – powiedziała Anka
– No dobra!
Słyszeliśmy, że w mieszkaniu gra muzyka i nie było szans, aby usłyszeli, jak drzwi się otwierają.
Weszliśmy do mieszkania, potem do salonu, ale mojego chłopaka i siostry tam nie było. Zaczęliśmy szukać i w końcu znaleźliśmy ich w sypialni moich rodziców. Zabawiali się ze sobą bez skrupułów.
Czytaj też: Codziennie marzę o tym, żeby małżeństwo mojego kochanka się rozpadło. Wtedy on przyjdzie do mnie
Nawet nie wiecie, co wtedy przeżyłam, to było coś okropnego. Byłam jednocześnie zła, zrozpaczona i pełna nienawiści do osób, które mnie zdradziły. Mój chłopak, z którym chciałam wziąć ślub, a któremu zdrada przyszła tak łatwo, wręcz w jednym momencie! Siostra z kolei, niby najbliższa mi osoba, a zrobiła coś takiego. Patrząc na nią, ze łzami w oczach powiedziałam:
– Jak mogłaś?
Ale ona tylko wzruszyła ramionami i odpowiedziała jak gdyby nigdy nic
– Podobał mi się i tyle
– Ale to mój chłopak, jesteśmy razem od ponad półtora roku. Jak mogłaś? Nienawidzę Cię! Nie mam już siostry, nie!
Krzyczałam, ale żaden krzyk nie mógł zagłuszyć bólu straty, bólu zdrady.
Anka próbowała mnie uspokoić, ale w tym momencie nic nie było w stanie sprawić, że poczułabym się chociaż trochę lepiej. Mój świat runął.
Od tego czasu minęło sześć lat. Nie rozmawiam z siostrą, nie mogę jej wybaczyć zdrady. Nasi rodzice nie wiedzą, co się stało, wstydzę się im powiedzieć, najwyraźniej siostra też.
Siostra dzwoniła do mnie, prosiła o przebaczenie, ale nie mogę się przemóc. Dawno nie byłam w mieszkaniu rodziców, wyprowadziłam się z niego niemal natychmiast po tamtym incydencie, bo wszystko mi tam przypominało o tej potwornej zdradzie.
Od tamtego czasu nie potrafię też uwierzyć żadnemu mężczyźnie i ciągle boję się, że zostanę znowu zdradzona, dlatego ciągle jestem sama.
