Nie chcę mieszkać na wsi! Zaraz opowiem, co mnie dokładnie martwi i mam nadzieję, że otrzymam jakąś radę.
Jestem mężatką od 6 lat. Jak do tej pory mieszkamy w Płocku. Mamy własne mieszkanie, ale jest bardzo ciasne i mój mąż nieustannie nalega, abyśmy je sprzedali i kupili dom w jednej z okolicznych wsi. Ja jednak obawiam się mieszkać poza miastem. Jeśli będę musiała zostać sama na noc, kiedy on będzie na nocnej zmianie, to chyba po prostu oszaleję.
Wiem, że życie na wsi jest spokojniejsze i wiele osób kupuje domy w bardziej odległych miejscach, ale ja jakoś nie czuję się ani trochę bardziej przekonana z tego powodu. Nie możemy dojść do porozumienia w tej kwestii i boję się, że się w końcu się ogromnie pokłócimy. Trochę egoistyczne jest narzucanie swoich pragnień, kiedy ja tego nie chcę. Przecież nie może mnie zmusić do mieszkania na wsi, prawda?
Poza tym jakie ja będę miała tam perspektywy? Nie tylko na pracę, ale w ogóle na rozwój. Owszem, z jednej strony życie na wsi i na przedmieściach jest znacznie lepsze, bo jest ciszej, jest więcej zieleni. Co z tego, skoro wszędzie jest daleko – nie ma w okolicy teatrów, kawiarni i w ogóle łatwo dostępnej kultury. Poza tym, że na takiej wsi nie ma zadnych rozrywek, to zwykle jeszcze sąsiedzi są okropni – są wścibscy, interesują się nie swoimi sprawami i z obserwowania życia innych robią sobie rozrywkę. Nie chcę być obiektem rozmów ludzi we wsi, a zapewne, jeśli się tam przeprowadzimy, jako nowi mieszkańcy będziemy główną atrakcją!
Naprawdę w przeprowadzce na wieś widzę więcej minusów nie plusów, ale nie wiem, jak przetłumaczyć to mężowi.
