Moja córka Julia ma dwadzieścia pięć lat, jej mąż jest kilka lat starszy. Są już małżeństwem od pięciu lat i wychowują trzyletniego chłopca. Julia nie pracuje, była na urlopie macierzyńskim, ale planuje wrócić do pracy w najbliższym czasie. Ich rodzina jest prosta. Żyją spokojnie, spłacają kredyt hipoteczny. Jednak niedawno napotkali trudności finansowe. Maksym został zwolniony z pracy i stracił dobrze płatne stanowisko. Jednak nie miał czasu szukać nowej normalnej pracy. Muszą spłacać kredyt hipoteczny i utrzymać rodzinę. Dlatego zgodził się na pierwszą dostępną pracę. W tej firmie płacą znacznie mniej, a dodatkowo regularnie opóźniają wypłaty. Nie mogli dłużej żyć jak wcześniej, ponieważ nie starczało na kredyt hipoteczny. Wtedy para poprosiła o zamieszkanie u mnie.
Rodzice Maksyma mieszkają w innym regionie, więc przeprowadzka do nich nie wchodzi w grę. Musiałam się przeprowadzić do mniejszego mieszkania. Jej mieszkanie jest nie największe tylko dwupokojowe. Zrobiła miejsce dla młodej rodziny, a sama przeniosła się do mniejszego mieszkania. Obowiązki domowe znacznie się zwiększyły. Tak, Julia zajmuje się domem, ale i tak jest wiele spraw do załatwienia. Dodatkowo trzeba się opiekować dzieckiem. Czytam mu książki, maluje razem z wnukiem i zabieram na spacery, żeby się nie nudził i nie zaczął robić psikusów. Jestem już stara kobietą, hałas i bieganina mi przeszkadzają. Miałam nadzieję, że to tylko tymczasowe niedogodności. Julia planowała wrócić do pracy za kilka miesięcy. Wtedy Maksym będzie miał okazję odważniej zacząć szukać nowego miejsca pracy.
Dwa dochody są lepsze niż jeden. Wtedy planują oddać dziecko do przedszkola, żeby było łatwiej. Liczyłam, że niedługo córka i zięć będą mogli wrócić do swojego mieszkania, ale niedawno znalazłam zapomniany w łazience test ciążowy z pozytywnym wynikiem. Natychmiast poszłam porozmawiać z córką. Okazało się, że spodziewają się dziecka i zdecydowali się je zachować. To mogło pokrzyżować wszystkie plany, ponieważ Julia nie będzie mogła wrócić do pracy. Byłam oburzona:
– dlaczego nikt mnie nie zapytał? Nie przeżyję posiadania dziecka w moim domu!
– Mamo, to nie Ty decydujesz.
Co teraz zrobić?!
