To będzie historia o relacjach rodzinnych oraz bezpośrednio związana z wychowywaniem dziecka. W wigilijny wieczór moja bliska przyjaciółka podjęła decyzję, która była dosyć dziwna dla tych, którzy o niej wiedzieli i wywołała u nich wiele pytań, w tym także u mnie. Dlaczego zdecydowała się odebrać córce długo oczekiwany, świąteczny prezent?
Jednak aby wszystko było zrozumiałe, zacznijmy najlepiej od początku. Jej córka od dawna marzyła o hoverboardzie, czyli takiej elektronicznej deskoralce. Opowiadała o tym długo rodzicom, a ojciec dziewczynki w końcu zdecydował się na zakup tego przedmiotu z myślą, że podaruje go jej pod choinkę. Kiedy jednak jego żona, a moja przyjaciółka, dowiedziała się o tym, od razu stwierdziła, że taka elektroniczna deskorolka na pewno nie jest zbyt bezpieczna i od tego zaczęła się kłótnia w rodzinie. Zawiedziona dziewczynka słysząc to zaczęła płakać, a między ojcem i matką wybuchła kłótnia.
Teściowa była zazdrosna o córkę i nie chciała wypuścić jej spod skrzydeł. To doprowadziło do rozwodu
Krótko po tej sytuacji przyjaciółka zadzwoniła do mnie i podzieliła się ze mną swoimi uczuciami. Zapytałam ją, czemu tak bardzo nie chce, aby jej córka dostała ten prezent, a ona powiedziała, że po prostu martwi się o córkę, nie tylko w kontekście jej zdrowia, ale także tego, jak odbiorą to rówieśnicy. Ta elektroniczna deskorolka to był bardzo drogi i efektowny prezent, który z pewnością wzbudziłby zazdrość jej kolegów i koleżanek, którzy nie mogli liczyć na podobny podarunek. Nie chciała, żeby jej córka stała się obiektem agresji i zazdrości ze strony jej kolegów i koleżanek. Ważne było dla niej to, aby była akceptowana i lubiana przez rówieśników.
Rozumiem zaniepokojenie mojej przyjaciółki, ale z drugiej strony ciągle dawała córce jakieś tanie, czasami nawet tandetne prezenty, przez co za jakiś czas jej córka może się poczuć niedoceniona, mało kochana albo w ogóle sobie zacznie myśleć, że nie jest warta niczego lepszego. Przecież ważne jest, aby dziecko nauczyło się podejmować decyzje i formułować własne zdanie, a nie zawsze dostosowywać się do oczekiwań innych.
Kiedy dziecko zaczyna martwić się tym, co myślą inni i stara się zawsze żyć zgodnie z tymi oczekiwaniami, może to doprowadzić do tego, że nie będzie niezależne i nie będzie potrafiło rozmawiać z innymi. Dużo lepiej jest, gdy rodzice wspierają swoje dziecko w jego zainteresowaniach i dążeniach, nawet jeśli budzi to zazdrość innych. W ten sposób dziecko nauczy się być sobą, a nie tylko robić tak, aby zadowolić innych.