Kiedy była jeszcze studentką, Teresa sama zdecydowała, że wyjdzie za mąż po ukończeniu studiów. Po pierwsze, jej mąż powinien być kilka lat starszy, a po drugie zabezpieczony finansowo. Dobrobyt finansowy i wzajemny szacunek są ważne. A miłość? Jak wytrzymasz, to się zakochasz… Sławomir spełniał „standardy” Teresy. Spotykali się od trzech lat. Mówił o miłości, prosił ją o rękę… Ale Teresa natknęła się na Krzysztofa w pracy, gdy ten przyszedł do jej szefa w interesach. To było jak uderzenie pioruna. Krzysztof również „zauważył” dziewczynę i podszedł do niej. Wydzielał niezrozumiałą, ale czułą atmosferę.
Teresa nie rozumiała, co się z nią dzieje… Wyjaśniła wszystko Sławomirowi i zerwali ze sobą. Krzysztof i Teresa, pomimo swojego wieku (ona miała 35 lat, on 45), zakochali się w sobie, jak Romeo i Julia. Ona z bijącym sercem czekała na spotkanie z nim, a on przyleciał do niej na skrzydłach miłości… Ich pełne i bezwarunkowe szczęście utrudniał fakt, że Krzysztof był żonaty. Przez dwadzieścia lat, jego żona nie była w stanie urodzić dziecka. Lekarze powiedzieli Krzysztofowi: „Możesz z powodzeniem zostać ojcem z inną kobietą…”
Byli razem od sześciu lat. Spotykali się w dni powszednie i weekendy, spędzali razem wakacje…
– Kochamy się, mogę dać Ci dziecko, możemy stworzyć silną rodzinę, co trzyma Cię przy niej? – Teresa zapytała swojego kochanka.
– Bardzo Cię potrzebuję, marzę o naszym dziecku, ale musisz jeszcze trochę poczekać – odpowiedział, wyjaśniając, że po dwudziestu latach małżeństwa, nie może tak po prostu zostawić żony. Teresa była zmęczona czekaniem. Krzysztof zaszczepił miłość w jej sercu, a nie umyśle. Zaczęła podejrzewać, że tylko ona ma niezachwianą miłość, że kocha Krzysztofa bardziej niż on ją… Teresa jest w ciąży od miesiąca, ale boi się o tym powiedzieć. A jeśli on ją zostawi? Ona wciąż czeka… Miłość może przybrać taką formę.
