Eryk to mężczyzna, którego znam od dzieciństwa. Bawiliśmy się razem w piaskownicy, w chowanego i tak dalej. A jeśli chodzi o dziewczyny, mieliśmy ten sam gust. Pamiętam jednak, co robiliśmy i uważam to za zabawne. Natomiast świadomość życia przed 20 rokiem życia i po 40 jest jak niebo, a ziemia. Gdy mieliśmy 16-18 lat, to po prostu włóczyliśmy się z kąta w kąt. Najważniejszym aspektem związku z dziewczyną było to, jak będzie się postrzeganym przez przyjaciół. Ja poszedłem do wojska, a Eryk wyszedł ze służby. Po służbie, szybko znalazłem pracę, a następnie ożeniłem się.
Przyjaciel również rozpoczął życie rodzinne. W tym momencie, straciliśmy kontakt. Przez prawie dziesięć lat, każdy żył na własym życiem. Moja rodzina zaczęła się rozpadać. Wspólne życie nie było już tak przyjemne. Po jakimś czasie, rozwiedliśmy się. Przypadkiem znów wpadłem na Eryka, który przybrał na wadze. Byliśmy prawie tego samego wzrostu. W wieku 18 lat, ważyliśmy mniej więcej tyle samo. A kiedy spotkaliśmy się w wieku 40 lat, ja ważyłem około 80 kg, a on około 110. Siedzieliśmy w kawiarni i zaczęliśmy rozmawiać. Eryk, podobnie jak ja, był żonaty i rozwiedziony.
Później poznałem Klarę, z którą spotykałem się przez prawie trzy lata. Po jakimś czasie, Eryk również znalazł życiową partnerkę. Szczerze mówiąc, jego dziewczyna była gruba, więc zapytałem go, co w niej lubi. Odpowiedział: „Dobrze gotuje, utrzymuje dom w czystości i nigdy nic ode mnie nie wymaga”.
Przede wszystkim chciałem zobaczyć kobietę, a nie jej umiejętność gotowania i sprzątania mieszkania. Nie wiem czy to jest miłość, ale podoba mi się ta definicja: „Szczęście jest wtedy, gdy Twój umysł jest spokojny.” Gdy dwie osoby pedałują rowerem w tym samym kierunku, to rower ma większą szansę dotrzeć do celu.
