Im Jarek był starszy, tym częściej wspominał swoją pierwszą miłość. Już dawno zdał sobie sprawę, że popełnił fatalny błąd, którego nie dało się naprawić. Tym błędem było porzucenie swojego dziecka, a przecież tak bardzo ją kochał. Mieli po dwadzieścia dwa lata, a spotykali się odkąd ukończyli osiemnaście lat. Wszyscy wokół nich przepowiedzieli im szczęśliwą, wspólną oraz spokojną przyszłość, ale krótko potem Ilona poinformowała Jarka o tym, że jest w ciąży. Miała nadzieję, że zobaczy w jego oczach szczęście, albo chociaż, że okaże jej wsparcie i troszkę, ale niestety, nie mogła na to liczyć. Mężczyzna nawet nie miał na tyle odwagi, by spojrzeć jej w oczy. Wystraszył się bardzo tego, że będzie musiał byc odpowiedzialny za nowe życie. Nie planował też dzieci, nie widział na nie miejsca w swoim życiu.
Wiadomość o ciąży była więc dla niego niemiłą niespodzianką. Chciał od razu jej zasugerować, żeby usunęła ciąże, a wtedy wszystko będzie takie samo jak dawniej. Potem zdał sobie jednak sprawę, że Ilona się nigdy na to nie zgodzi, bo wielokrotnie mówiła, że marzy w przyszłości o macierzyńskie. Zdecydował więc, że najlepiej będzie, gdy po prostu ucieknie. Wyjechał bez uprzedzenia i wyjaśnień, pozostawiając ciężarną dziewczynę całkowicie samą.
Przez kilka lat mieszkał w Krakowie ze swoim kolegą, a potem wrócił do rodzinnego miasta. Wpadł przypadkiem na Ilonę w sklepie. Kobieta spojrzała na niego z obojętnością. W jej oczach nie było urazy ani gniewu, ale ta obojętność. Okazało się, że ona zabolała go nawet bardziej, ponieważ wtedy mężczyzna zdał sobie sprawę z tego, że wciąż ją kocha. W ogóle nigdy nie przestał jej kochać. Jednak dziewczyna nie mogła wybaczyć mu tchórzostwa i nie chciała z nim nawet rozmawiać. Widział ją jeszcze później, jak spaceruje z jego córką i… innym mężczyzną. Wyglądali razem na szczęśliwą rodzinę. Jarek zdał sobie sprawę, że popełnił błąd. Ma teraz czterdzieści lat, ma za sobą cztery nieudane związki.Od wspólnych znajomych dowiedział się, że Ilona od dawna jest szczęśliwie mężatką.
