Mam 75 lat, jestem zdrowa i czuję się dobrze. Wiecie, nie jestem przesądna, ale myślę, że coś mi się przytrafiło! Nagle zrobiło mi się niedobrze, zemdlałam, potem prawie miesiąc spędziłam w szpitalu. Złamałam nogę… Córka zabrała mnie do siebie. Zostałam u niej prawie rok. Wtedy zauważyłam, że zięć śmiesznie się na mnie patrzy. Wracał z pracy zły, a ostatnio nawet się do mnie nie odzywał. Poczułam się nieswojo, bo nie lubię stwarzać problemów.
Powiedziałam córce, że chcę wrócić do domu. Zięć zaproponował, żebym została na zawsze, chociaż wiedziałam, że nie chce mnie więcej widzieć. Spakowałam swoje rzeczy i pojechałam do domu. Tam jednak czekała na mnie wielka niespodzianka. Moje rzeczy leżały spakowane przy wejściu. Weszłam do domu, a tam siedział dziwny mężczyzna. Powiedział mi, że mój dom jest na sprzedaż i on go kupuje. Połowę pieniędzy już zapłacił, a resztę chciał w następnym tygodniu. Wszystko zrozumiałam i zadzwoniłam do córki.
Jak oni mogli mi to zrobić? Stracili moje zaufanie. Godzinę później, córka i jej mąż, stali przed moim domem. Córka wstydziła się, prosiła o przebaczenie, ale zięć podniósł głos i powiedział, że jestem niewdzięczna. Wyobrażacie sobie, ten bezczelny człowiek uważał, że powinnam mu podziękować za to, że sprzedał mój dom bez mojej zgody? Zażądałam, aby opuścił mój dom i powiedziałam córce, że kupujący powinien odzyskać swoje pieniądze. Ale bezwstydny zięć powiedział, że wydał już połowę. Wybaczyłam córce, ale byłam bardzo zdenerwowana. Nigdy więcej nikomu nie zaufam, nigdy już nie opuszczę swojego domu. Nie mogę zrozumieć, jak wpadli na tak absurdalny pomysł.
