Mam 75 lat. Jestem zdrowy i czuję się dobrze. Nie jestem przesądny, ale wydaje mi się, że jestem ostrożny! Nagle zachorowałem, poczułem się źle, potem ponad miesiąc spędziłem w szpitalu. Złamałem nogę… Moja córka zabrała mnie do siebie. Zostałem u niej przez ponad rok. Wtedy zauważyłem, że zięć patrzy na mnie dziwnie. Wracał z pracy zły, a pod koniec dnia, nawet się do mnie nie odezwał. Czułem się nieswojo, nie lubię stwarzać problemów.
Powiedziałem córce, że chcę wrócić do domu. Zięć zaproponował, żebym został na dłużej, ale wiedziałem, że nie chce mnie więcej widzieć. Spakowałem swoje rzeczy i wróciłem do domu. Czekała mnie jednak wielka niespodzianka. Moje rzeczy leżały przy drzwiach wejściowych. Wszedłem do domu, a tam siedział jakiś mężczyzna. Powiedział mi, że mój dom był wystawiony na sprzedaż i on go kupił, dał już połowę pieniędzy, a resztę zapłaci w przyszłym tygodniu. Zrozumiałem wszystko i zadzwoniłem do córki.
Jak oni mogli mi to zrobić? Nie mieli sumienia. W ciągu godziny, moja córka i jej mąż zjawili się pod moim budynkiem. Córka opamiętała się i poprosiła o wybaczenie, ale zięć podniósł głos i powiedział, że jestem niewdzięczny. Wyobraźcie sobie, że ten oszust uważał, że muszę mu się odwdzięczyć za sprzedaż mojego domu, bez mojej zgody. Domagałem się o zwolnienie mojego domu i powiedziałem córce, żeby zwróciła pieniądze kupcowi. Niezadowolony zięć stwierdził jednak, że wydał już połowę. Wybaczyłem córce, ale byłem zbyt urażony. Nie zaufam nikomu innemu. Już nigdy nie wyjdę z domu. Nie mogę zrozumieć, jak wpadli na ten szalony pomysł.
