Mój dziadek mieszkał na wsi przez całe życie. Przez wiele lat pracował w lokalnym przedsiębiorstwie. Podobnie jak wiele innych rodzin, przydzielono mu również działkę. Na tej działce zbudował swój dom, który posiadał dwa pokoje, łazienkę, letnią kuchnię i stodołę dla bydła. Wraz z babcią trzymali krowy, mieli małe stado baranów i kurczaków. Ich dzieci też tam dorastały, wnuki też wychowywały się w tym domu. Mój wujek, najmłodszy syn dziadka, kiedy się ożenił, mieszkał z nimi z żoną i córką.
Potem dowiedzieliśmy się, że dziadek dom zapisał na wujka. Nikt oczywiście nie miał o to pretensji, syn zajmował się ojcem i we wszystkim mu pomagał. Kiedy moja babcia zachorowała i zmarła, sprzedali wszystko, wbrew woli dziadka i przeprowadzili się do miasta. Dziadek nadal mieszkał z wujkiem i jego żoną, ale nie mógł się przyzwyczaić do mieszkania w bloku.
Moja kuzynka, córka wuja, wyszła za mąż. Pewnego dnia poszła do biura nieruchomości, ponieważ chciała kupić jakiś dom, aby zamieszkać osobno z mężem. Kiedy zobaczyła dom dziadków na sprzedaż, była zszokowana. Pamiętała tam swoje dzieciństwo, za którym bardzo tęskniła. Postanowiła go kupić od aktualnych właścicieli i zabrać do siebie dziadka, aby wrócił na stare śmieci. Wnuczka widziała, jak bardzo tęsknił za swoim starym domem. Nigdy nie przypuszczała, że dom dziadka, znowu wróci do rodziny. Starszy mężczyzna był przeszczęśliwy, aż łza mu poleciała. Dobrze, że ta historia tak się skończyła.
