Dagmara i Ewa były przyjaciółkami od dzieciństwa. W ogóle nie były do siebie podobne, ale były dobrymi przyjaciółkami, dobrze się znały i spędzał yrazem całe dnie. Razem dziewczyny przeszły wiele: przedszkole, szkołę, poszły razem na studia… Dopiero na studiach stało się jasne, jakimi dziewczyny są naprawdę ludźmi. Dagmara była córką potentata, który w latach dziewięćdziesiątych wzbogacił się o fortunę, by już w naszych czasach wydać cały swój budżet na córkę, która wiedziała, jak prawidłowo błagać go o pieniądze. Natomiast Ewa pochodziła z najzwyklejszej rodziny.
Byli biedni – najzwyklejsi robotnicy. Już na studiach Dagmara zdała sobie sprawę, jak można wydać na siebie jeszcze więcej i zaczęła nękać wszelkiego rodzaju bogatych facetów. Zamieniła się w takiego pasożyta, który zamiast krwi wysysał pieniądze. Podstępny czyn? Podstępny! Tyle tylko, że Ci faceci też nie byli aniołami.
W tym samym czasie Ewa wyznała swoją miłość tylko swojemu przyjacielowi z dzieciństwa, Arkowi, który w tym czasie pracował jako kelner w restauracji, mieszkał z rodzicami i niczego sam jeszcze nie osiągnął. Dagmara nawet zniechęciła Ewę do umawiania się z takim „żebrakiem”, ale ta nie posłuchała swojej przyjaciółki. Co mamy w końcu? Ewa w tej chwili żyje szczęśliwym życiem matki i gospodyni domowej z kochającym mężem i pięknymi dziećmi, a Dagmara w tym czasie już się poddała w poszukiwaniu bogatego męża, ponieważ wszyscy robią to, co ona z nimi: zakochują się w pieniądzach jej taty, a nie w niej.
