Niedawno jechałam autobusem i zaobserwowałam bardzo nieprzyjemną sytuację. Kiedy tak stałam, zauważyłam staruszkę, która wydawała się ledwo stać na nogach. Z każdym przystankiem było coraz więcej ludzi, a siedzący na swoich miejscach nie bardzo mieli jak nawet się ruszyć. Czasami jednak próbowali przepchnąć się przez innych, aby ustąpić miejsca tym, którzy byli starsi i bardzo potrzebowali usiąść.
Był w autobusie jeden człowiek, który zdawał się nie zwracać uwagi na innych. Zajął dwa miejsca, rozsiadając się na nich okrakiem, a młodą dziewczynę naprzeciwko zmiadżdżył ogromnymi torbami z zakupami. Gapił się w swój telefon, udając, że nie widzi, co dzieje się dookoła.
Kiedy ta słaba staruszka została zmuszona stanąć obok tego bezczelnego pasażera i zachwiała się na zakręcie, natychmiast na nią krzyknął i uderzył ją łokciem w brzuch.
– Wynocha, co się pchasz, starucho! Nie mam czym oddychać przez Ciebie – powiedział zupełnie bezwstydnie. Wszyscy w autobusie byli oburzeni, wiadomość rozniosła się po całym autobusie, aż kierowca zaczął interweniować, krzycząc przez cały autobus.
Na to młody cham odpowiedział:
– Nie jestem jej nic winien! Jak chce sobie usiąść, to niech kogoś poprosi, kogoś innego, a nie pcha się na mnie! A jak jej słabo, to niech nie wychodzi z domu! – krzyczał młody człowiek na cały autobus.
Kłótnia się zaogniała, dopóki do chłopaka nie zbliżyło się nagle dwóch osiłków. Przedzierali się przez tłum tylko po to, by zabrać jego oraz jego manatki i najblizszym przystanku wyrzucić go razem z nimi. Żaden z pasażerów go nie bronił i wszyscy byli po stronie staruszki. Cały czas stałam na końcu autobusu i widziałam, że ta biedna Pani nie powiedziała ani jednego słowa na tego chłopaka. Wszyscy jednak widzieliśmy, że nie zasługiwała na takie niegrzeczne zachowanie, za to chłopak dostał to, na co zasłużył.
