Przez długi czas zabiegał o mnie chłopak, z którym studiowałam na jednym roku. Zapraszał mnie wielokrotnie na randki, ale mu odmawiałam. On mimo wszystko nie odpuszczał, więc postanowiłam, że dam mu jednak szansę. Nie podobał mi się jakoś szczególnie, ale był sympatyczny, więc pomyślałam, że może nie będzie tak źle.
Zaprosił mnie do kina i oboje zdecydowaliśmy, że wybierzemy horror. Przed wejściem na salę chłopak zaproponował, że kupi mi popcorn, więc skoro chciał, to zgodziłam się. Akurat miałam ochotę pochrupać coś do seansu.
Kiedy podał mi popcorn, zwrócił się do mnie imieniem „Pola”. Wszystko fajnie, ale ja mam na imię Julia, nie było tutaj mowy o przejęzyczeniu. Facet, zorientowawszy się, co powiedział, natychmiast przeprosił i przyznał, że to imię jego byłej. Byli razem przez długi czas i zwrócił się tak do mnie z przyzwyczajenia. Uznałam, że nie ma co robić afery i postanowiłam przymknąć na to oko. On był też zdenerwowany, to nasze pierwsze spotkanie w postaci randki, więc no cóż, zdarza się.
Niestety, sytuacja się powtórzyła i na początku filmu ponownie nazwał mnie Polą. Strasznie mi się to nie spodobało. Facet jeszcze raz przeprosił, ale atmosfera była już popsuta. Rozumiem, że trudno jest pozbyć się nawyków z przeszłości, ale przecież można jakoś kontrolować siebie. Oglądaliśmy już do końca film w milczeniu i gdy tylko wyszliśmy z sali, znowu powiedział do mnie Pola.
Byłam już wkurzona i wygarnęłam mu to, co o tym myślę, a wtedy on przyznał kolejną rzecz. Otóż chciał się umówić ze mną dlatego, bo przypominam mu jego byłą dziewczynę, zarówno z wyglądu, jak i zachowania. Dodał tylko, że jego była nie była taka nerwowa, więc na pewno nic z tego nie będzie.
To było okropne! Najpierw trzeba zapomnieć o poprzednim związku, a dopiero potem próbować budować nową relację.
