Im dłużej żyję, tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że jeśli jesteś dobra dla kogoś, nie zawsze dostajesz to samo w zamian.
Poniższa historia w pełni potwierdza to stwierdzenie.
Kiedy Marzena miała dwanaście lat, urodził jej się młodszy brat, Olek.
Niestety, potem zapomniała, jak to jest być dzieckiem. Dziewczynka stale opiekowała się maleństwem i była główną pomocnicą matki.
Olek od razu stał się ulubieńcem całej rodziny. Tata uwielbiał chłopca, bo zawsze chciał mieć syna, prawdziwego dziedzica.
Gdy tylko dziewczynka wracała po szkole do domu, od razu dostawała w prezencie braciszka. Rodzice narzekali na brak czasu, a cała opieka nad dzieckiem pozostawała w gestii starszej córki.
Kobieta wspomina, że nikt nie pytał jej, czy chce się opiekować Olkiem. Marzena nie zawsze miała czas na odrabianie lekcji, ponieważ była matką swojego młodszego brata.
Nikt nie brał pod uwagę tego, że mogłaby mieć jakieś marzenia. W końcu była najstarszym dzieckiem i musiała we wszystkim pomagać rodzicom. Opieka nad młodszym rodzeństwem, to był jej obowiązek.
Dziewczyna była posłuszna, zawsze troszczyła się o Olka. Gdy już pracowała, rozpieszczała go drogimi prezentami, telefon, komputer, tablet, wszystko, czego potrzebował. Miała nadzieję, że pewnego dnia, jej młodszy brat również jej pomoże.
Olek bardzo szybko dorósł, ożenił się. Rodzice pomogli mu kupić mieszkanie, aby syn mógł mieszkać w wielkim mieście.
Marzena i jej mąż zostali w swojej rodzinnej wiosce. Kiedy brat przyjeżdżał w odwiedziny, kobieta zawsze cieszyła się na jego widok. Ugotowała smaczny obiad, a także zawsze podarowała mu jakieś prezenty.
Nie tak dawno temu musiała pojechać do miasta, miała wiele rzeczy do załatwienia i nie mogła tego zrobić w jeden dzień. Była jednak spokojna, bo tam mieszkał jej brat z żoną i nie musiała się martwić o nocleg.
Dziewczyna wiedziała, że rodzina brata ma jednopokojowe mieszkanie, ale w kuchni też mieli kanapę. Uznała więc, że może tam bezpiecznie przenocować, ponieważ jest to tylko jedna noc. Chciała uprzedzić Olka, że przyjedzie, ale ten uparcie nie odbierał telefonu.
Marzena zadzwoniła do swojej szwagierki, która po wysłuchaniu jej powiedziała, że nie ma u nich miejsca i lepiej byłoby, żeby wynajęła sobie hotel lub mieszkanie. Jeśli bardzo tęskni za swoim bratem, niech spotkają się i porozmawiają gdzieś w restauracji.
Zanim zdążyła cokolwiek powiedzieć, żona Olka wyłączyła telefon. Jej brat nigdy nie oddzwonił, a wszystkie telefony siostry były ignorowane.
Rano kobieta wróciła do wioski. Wieczorem zadzwonił jej brat i powiedział, że nie mógł wczoraj rozmawiać, był zmęczony i wcześnie położył się spać. Nie zapytał nawet, gdzie spędziła noc jego siostra.
Teraz dziewczyna zastanawia się, czy powinna zaprosić go do siebie. Przecież zawsze dobrze go traktowała i nigdy po swoim rodzonym bracie, nie spodziewała się czegoś takiego.
