Andrzej i ja jesteśmy przyjaciółmi od ponad piętnastu lat. Przeniósł się do naszej szkoły w ósmej klasie. Od tego czasu jesteśmy dobrymi kumplami. Kilka dni temu po pracy wpadłem do niego. Przez długi czas byłem w podróży służbowej, dawno się nie widzieliśmy. Kupiłem koniak i przyjechałem.
Wypiliśmy drinka, rozpoczęliśmy rozmowę od serca. Andrzej zaczął mi opowiadać o powodach swoich wyrzutów sumienia. Byli z Basią już małżeństwem od prawie dziesięciu lat. Pobrali się, ponieważ dziewczyna zaszła w ciążę, ale też bardzo ją kochał, więc ożenił się z czystym sumieniem.
Na początku było im trudno, ponieważ byli bardzo młodzi. Potem wszystko się poprawiło, zdobyli doświadczenie, żyli spokojnie i w harmonii. Mieli córkę. Mężczyzna zaczął dobrze zarabiać, był dyrektorem dużej firmy. Basia również pracowała, aby nie zostać w domu. Wszystko było w porządku, ale Andrzej uważał, że jego córka wcale nie jest do niego podobna. Kobieta usprawiedliwiała się twierdząc, że Anetka wygląda jak babcia. Oboje z mężem mieli brązowe włosy, a dziewczyna miała rude i zielone oczy. Te myśli nie dawały mu spokoju.
Postanowił zrobić test na ojcostwo w tajemnicy przed wszystkimi. Coraz bardziej niepokoiło go zachowanie żony. Wynik testu był więc czymś, na co bardzo czekał.
Jak się okazało, dziewczynka nie było jego. Basia poślubiła naiwnego i miłego faceta, który nie podejrzewał, że dziecko może nie być jego. Basia zaczęła obwiniać męża. Mówiła, że sfałszował test, a niektórzy krewni wierzyli w tę bajkę, jednak mój przyjaciel nie miał wątpliwości.
Natychmiast po tej wiadomości złożył pozew o rozwód. Wszyscy krewni i znajomi byli przeciwko niemu. Widzisz, według nich to Andrzej zniszczył rodzinę. Mimo to Andrzej nadal kontaktował się z Anetką i pomagał jej. Przyzwyczaił się do niej przez te wszystkie lata. Często się widują, ale o żonie nawet nie chce słyszeć…
