Niedawno obchodziła swoje sześćdziesiąte urodziny. Po przejściu na emeryturę w wieku 55 lat, jako lekarz na oddziale chorób zakaźnych, chciała poświęcić starość wnukom, ponieważ w młodości nie mogła poświęcić wystarczająco dużo czasu swoim dzieciom, ze względu na konieczność zarabiania pieniędzy. Bardzo chciała nadrobić stracony czas, zarówno dla siebie, jak i dla swoich dzieci. Jej mąż, ojciec dzieci, był alkoholikiem. Często, kiedy wracała z pracy do domu, nadeptywała na jego pijane ciało. Czasy były wtedy takie, że rozwód nie był łatwy, a potem, gdy się zestarzeli, nie było takiej potrzeby. Jej mąż zmarł dwa lata temu i zostawił Grażynę samą.
Najstarsza córka zabrała ją do siebie, żeby matka się nie nudziła. Dom rodziców Grażyny był bardzo stary, ogrzewany tylko kominkiem, nie było w nim wody. Wydawałoby się, że oto nadeszło szczęście. Wreszcie kobieta może żyć tak, jak zawsze marzyła, czyli w dobrobycie i blisko dzieci.
Ale konflikty zaczęły się już pierwszego dnia. Córce nie podobało się, że matka robi porządki w kuchni.
– Mamo, dlaczego tam weszłaś? Kto Cię o to poprosił? Teraz nie wiem, gdzie jest wszystko! – córka była oburzona.
– Ale ja chciałam tylko pomóc, posprzątać, to jest dla Ciebie trudne, wiem, jak ciężko pracujesz. – Zaczęła usprawiedliwiać się matka przed ukochaną córką. Ona jednak była nieugięta i kilkakrotnie powtarzała gniewnym głosem, że nie potrzebuje pomocy.
Podobna sytuacja miała miejsce, gdy Grażyna postanowiła upiec sernik dla całej rodziny. Robiła bujne, słodkie serniki, takie, jakie robiła dzieciom, gdy były małe, ale jej najstarsza córka powiedziała, że nawet by nie spróbowali.
– Nie dam go moim dzieciom. Tłuste, rozgotowane, przesłodzone… Zawsze byłaś kiepską kucharką. To wszystko jest niezdrowe, a jeśli chcesz je zjeść, zjedz je sama.
Kobieta płakała, była bardzo urażona, że córka w taki sposób potraktowała jej starania. Przecież przez całe życie pragnęła dla nich jak najlepiej. Kiedy córka powiedziała, że nie umie dobrze gotować, też się obraziła. Jak to możliwe, że przez całe życie wszyscy jedli i dziękowali, a teraz okazało się, że to nieprawda?
Grażyna przestała nie tylko sprzątać, ale i gotować. Ostatnią rzeczą, jaka jej pozostała, było spędzanie czasu z wnukami. Zawsze kochała dzieci, a czas, kiedy mogła odbierać swoje wnuki ze szkoły i spacerować z nimi po parku, był jednym z najszczęśliwszych w jej życiu. Ale i to nie trwało długo. Jej córka powiedziała, że matka miała zły wpływ na dzieci, mówiła im przestarzałe wiersze, a dzieci powinny wychowywać się nowocześnie.
Oprócz tego, że kobiecie nie wolno było robić niczego bez pozwolenia, to jeszcze ciągle dochodziło do kłótni z córką i zięciem o jakieś drobne sprawy domowe. W końcu staruszka nie wytrzymała i spakowawszy rano swoje rzeczy, gdy nikogo nie było w domu, wróciła na przedmieścia, do swojego starego domu. Policzyła swoją emeryturę, pieniędzy starczyło na jedzenie i światło, a drewno na opał mogła zebrać w najbliższym lesie, chociaż w stodole było wystarczająco dużo drewna na opał.
„Nie dam się tak taktować” – pomyślała Grażyna.
