Z Krzysztofem jesteśmy małżeństwem od 21 lat. Przez ten cały czas cieszyliśmy się sobą, uważałam, że między nami jest wielka miłość. Cały ten spędzony razem czas był jak romantyczna bajka.
Przez cały czas trwania naszego małżeństwa ani razu nie dał mi powodu do zazdrości, nigdy nie podejrzewałam, że dzieje się coś złego. Ostatnio jednak okazało się, że zdradza mnie z 17-letnią dziewczyną, która w dodatku jest córką naszej sąsiadki! Najgorsze jest to, że robił to z nią w naszym małżeńskim łóżku, podczas gdy ja byłam w pracy. Zdradzał mnie z nią na tym samym łóżku, na którym poczęliśmy nasze dzieci! Czuję się zraniona, zhańbiona i poniżona!
Około miesiąc temu postanowiliśmy wyjechać na wieś na weekend, żeby odwiedzić rodziców. W ostatniej chwili mój mąż zrezygnował z pojechania tam ze mną, ponieważ coś pilnego wyskoczyło mu w pracy. W końcu pojechałam z dziećmi sama i zapowiedziałam mężowi, że wrócimy w niedzielę po południu.
Jednak moja córka zaczęła marudzić, że nudzi się i chce wracać do Warszawy, bo umówiła się z koleżankami na wieczór. Wróciliśmy więc wcześniej i to, co tam zastaliśmy sprawiło, że nie mogłam powstrzymać łez.
Mój mąż i jakaś dziewczyna byli w naszej sypialni! Kiedy zobaczyłam, kim ona jest, zorientowałam się, że to Anka – córka sąsiadki, która jest w wieku naszej córki. Nie ma sensu opisywać tego widoku, to było okropne. Anka szybko spakowała swoje rzeczy i dosłownie uciekła, a mój syn rzucił się na ojca z pięściami i ledwo go powstrzymałam przed tym, aby tego nie robił.
Moje dzieci – córka lat 17 i syn lat 18- letni – wyrzuciły go z domu i nie chcą słyszeć jego imienia. Od wspólnego znajomego dowiedziałam się, że zatrzymał się w jakimś hotelu.
Oczywiście, złożyłam pozew o rozwód, bo nie mogę zaakceptować faktu, że mnie zdradzał, Bóg wie jak długo i to jeszcze z nastolatką. To obrzydliwe, bo on sam ma 43 lata, a wybrał sobie taką kochankę… Nie wiem, czy to kryzys wieku średniego, czy coś innego, ale wciąż nie mogę zrozumieć, co się właściwie stało i czego mu brakowało w naszym małżeństwie, bo niby wszystko było w porządku – dobrze się rozumieliśmy, niczego nam nie brakowało, regularnie jeździliśmy na wakacje itp.
Zastanawiam się, gdzie popełniłam błąd, że życie tak mnie ukarało. Bardzo boli mnie ta zdrada i za każdym razem, gdy zamykam oczy, przypominam sobie ten okropny widok. Nie wiem, jak dalej żyć. Naprawdę nie wiem.
Niestety, po raz kolejny przekonuję się, że w tym życiu nie ma nic pewnego!
