Za pieniądze stałem się młodszy. Po latach prawda wyszła na jaw, a mój żona się o wszystkim dowiedziała i rozstaliśmy się.
Urodziłem się na wsi w okolicach Radomia. Po podstawówce poszedłem do technikum gastronomicznego, które skończyłem po czterech latach. Pracowałem potem w pobliskiej restauracji jako kucharz, ale po pięciu latach zacząłem czuć, że marnuję życie za marne pieniądze i muszę coś zmienić.
W pracy poznałem Tomasza, chłopaka z Warszawy, który miał znajomości w stolicy. Umówiliśmy się tam na spotkanie i poprosiłem go o pomoc w dostaniu się na studia. Tomasz nie odmówił, ale od razu zaznaczył, że załatwienie tego będzie kosztować. Na szczęście trochę oszczędziłem. Wszystkie pieniądze, które miałem, przeznaczyłem na tę przysługę.
Za część tej kwoty kupiłem sobie nowe świadectwo. Zapłaciłem za sfałszowane dokumenty wtedy jeszcze wszystko było na papierze, łatwiej było coś załatwić. Według moich nowych papierów byłem młodszy o dobre pięć lat, a oceny na świadectwie miałem nienaganne.
Dzięki Tomaszowi dostałem się na wymarzone studia.
Zacząłem zupełnie inne życie. Nowe otoczenie, młodzi, ambitni ludzie wokół mnie. Po roku poznałem Hanię, studentkę z Warszawy. Pobraliśmy się, kiedy miałem oficjalnie dwadzieścia lat. Zamieszkałem z Hanią u jej rodziców na Żoliborzu.
Po studiach w Polsce zaczęła się transformacja ustrojowa. Razem z żoną szybko się zorganizowaliśmy wynajęliśmy niewielki lokal i zaczęliśmy prowadzić bar. Kiedy interes zaczął dobrze prosperować, wykupiliśmy lokal i zostaliśmy właścicielami.
Żyło nam się nieźle, choć nie mieliśmy dzieci. Po latach postanowiliśmy odwiedzić moją rodzinną wieś. Spotkałem się z dawnymi kolegami z klasy wszyscy pytali, jak mi się wiedzie. Życie miałem lżejsze i wyglądałem lepiej niż większość z nich. Niektórzy nawet mi zazdrościli, aż w końcu jeden z kolegów, Zbyszek, powiedział mojej żonie, że zna mnie jeszcze z czasów pracy w barze i wie, ile naprawdę mam lat.
Hania nie mogła darować mi kłamstwa. Zaczęła robić mi ciągłe wyrzuty, a z czasem zaczęła nadużywać alkoholu. Rozwód był nieunikniony. Musieliśmy podzielić bar, a ja musiałem wyprowadzić się z mieszkania. Kupiłem sobie kawalerkę na Pradze, a Hania zaczęła zaciągać kolejne kredyty, których w końcu nie była w stanie spłacać. Wszystko zaczęło się walić.
Dziś ciągle pracuję, mimo że mam już wiek emerytalny. Często myślę o Tomaszu, który ostrzegał mnie, że fałszowanie dokumentów to zły pomysł. Ale nie da się cofnąć czasu ani naprawić wszystkich błędów popełnionych za młodu.
Niedawno odwiedziłem swoją mamę w rodzinnej miejscowości i spotkałem dawną znajomą, Basię. Ona jest już na emeryturze, dogląda wnuków i ogródka. Ja nadal muszę pracować, a zdrowia brakuje coraz bardziej. Za głupoty i pochopne decyzje młodości płaci się przez całe dorosłe życie.
Sam nie wiem, co mógłbym dziś zrobić, by wynagrodzić to, jak bardzo się kiedyś pogubiłem.
