Nasze małżeństwo z Igorem trwało sześć lat i od początku mieszkaliśmy w moim mieszkaniu. Kilka lat temu odziedziczyłam po babci kawalerkę, za co byłam jej nieskończenie wdzięczna. Z czasem kupiliśmy z mężem bardziej przestronne lokum, a jego rodzice, którzy mieszkali na wsi i nie mieli środków na przeprowadzkę, poprosili o możliwość zamieszkania w moim starym mieszkaniu. Zlitowałam się nad nimi i zgodziłam się, bo zawsze traktowali mnie dobrze.
Niedawno odkryłam, że Igor przez cały ten czas mnie zdradzał. Sprytnie ukrywał swoje sprawki i niczego nie podejrzewałam. Najbardziej nurtowało mnie pytanie: co zrobić z jego rodzicami? Mieszkali w moim mieszkaniu kilka lat, płacąc tylko rachunki. Chciałam mieć dodatkowy dochód z wynajmu, a teściowie nie stać było na czynsz w Warszawie. Mogli wrócić do swojej wioski, gdzie mieli dom, albo szukać dorywczej pracy, by wynająć mieszkanie.
Teściowie wiedzieli o zdradzie syna, ale mnie nie wsparli. Oczywiście, nie ponoszą odpowiedzialności za czyny dorosłego dziecka, ale jeśli uczucia Igora do mnie wygasły, czemu nie powiedział tego wcześniej, zamiast szukać romansu? Postanowiłam się zemścić, prosząc jego rodziców, by się wyprowadzili. Wytłumaczyłam, że nie mogę dłużej pozwolić im mieszkać za darmo. To ich zasmuciło, ale nie miałam wyboru.
Liczyłam, że wyrzucenie rodziców skłoni Igora do refleksji. Teściowie byli zaskoczeni i wyznali, że sprzedali dom na wsi, by osiedlić się w mieście, a teraz zostali bez dachu nad głową. Ale mało mnie to obchodziło — mogli zwrócić się o pomoc do nowej kochanki Igora. Teraz szukam lokatorów, by mieć dodatkowy zarobek.
Znajomi mieli podzielone zdanie: jedni uznali mój krok za sprawiedliwy, drudzy, że powinnam była ulitować się nad starszymi i dać im czas na znalezienie nowego mieszkania. Ale postanowiłam, że nie pozwolę już nikomu wykorzystywać mojej dobroci. Teściowie mieszkali u mnie cztery lata, a nie wzięłam od nich ani grosza poza opłatami.
Zastanawia mnie, jak Igor mógł tak postąpić, skoro w naszym małżeństwie wszystko było w porządku i nie kłóciliśmy się. Może po prostu mu się znudziłam i szukał rozrywki gdzie indziej. Boli mnie, że nie doceniał mojego wsparcia, troski o dom ani pysznych obiadów. Wpuściłam go i jego rodziców pod swój dach, a w zamian dostałam zdradę.
Powiedziałam Igorowi, że się rozwodzimy. Przepraszał, błagał o wybaczenie, ale byłam stanowcza — zdrady nie wybaczam. Jeśli zrobił to raz, zrobi to ponownie. Kazałam mu się wynieść natychmiast, a teściom dałam czas na znalezienie nowego lokum, bo wkrótce mieli wprowadzić się najemcy. Niech podziękują za to synowi.
Czasem czuję się okrutna, ale wiem, że nie wolno pozwalać, by inni nadużywali dobroci. Postąpili ze mną niesprawiedliwie i zasłużyli na taką reakcję. Na tym świecie wszystko wraca.
