Mam 29 lat. Szczerze muszę przyznać, że miałam burzliwą młodość, powiedzmy, że dzięki temu przynajmniej zdobyłam doświadczenie. W wieku 29 lat zrozumiałam, że kończę z takim życiem i czas pomyśleć o rodzinie i dzieciach.
Pracowałam jako sprzedawczyni w sklepie na wsi. Pewnego dnia przyjechał do nas facet z przyjaciółmi, urządzili grilla, a on wszedł do naszego sklepu po jakieś rzeczy na ich imprezę. Od razu mi się spodobał i zaczęłam z nim rozmawiać.
Widziałam, że był mną zainteresowany. Jestem spektakularną dziewczyną, a on ma 24 lata i jest niedoświadczonym facetem. Dowiedziałam się od znajomych, że jest jedynym synem w rodzinie i nie mogłam znaleźć lepszego kandydata na męża. Zaczęliśmy się spotykać i byliśmy ze sobą blisko.
Zdecydowałam, że chcę mieć z nim dziecko. Wkrótce dowiedziałam się, że spodziewam się dziecka. Nie bardzo chciał się ze mną ożenić, ale powiedziałam, że nie pozbędę się dziecka. I pobraliśmy się.
I kto powiedział, że małżeństwo zawarte z powodu dziecka nie jest szczęśliwe? Jest bardzo szczęśliwe. Najważniejsze jest dziecko i to, że dorasta w pełnej rodzinie, a reszta nie jest ważna.
Wszyscy jego krewni są przeciwko mnie, mówiąc, że poślubiłam go dla pieniędzy. Ale ja go kocham. Jest najlepszy i nigdy ode mnie nie ucieknie, a raczej ja mu na to nie pozwolę.
Mamy dziecko, które musi dorastać z obojgiem rodziców. Moja historia opowiada o tym, jak małżeństwo zawarte z powodu wiadomości o dziecku może zakończyć się bardzo szczęśliwie.
