Wchodź, mamo, już na ciebie czekaliśmy mówi syn, Bartosz, a synowa przejmuje jej płaszcz i podaje pantofle teściowej. Nagle jej uśmiech zamienia się w chwilowe zaniepokojenie.
Janina przeszła do pokoju gościnnego, a Krystyna skinęła głową w stronę podłogi. Bartosz dostrzegł to samo, co ona mokre ślady ciągnące się przez parkiet. Oboje spojrzeli po sobie i postanowili na razie nie poruszać tego tematu.
Bartosz i Krystyna mieli wyjątkowy powód do świętowania niedawno powitali na świecie bliźnięta. Dzieci podrosły już trochę, więc postanowili zebrać najbliższych, by razem przeżyć tę radosną chwilę.
Janina, od kilku lat już na emeryturze, przyniosła maluchom przecudne, własnoręcznie wydziergane ubranka. Nie miała pieniędzy na żadne sklepowe prezenty, dlatego nieśmiało sugerowała wcześniej, że może jeszcze nie czas na odwiedziny. Lecz syn z synową nie chcieli słyszeć wymówek tego dnia mama musiała być razem z nimi.
Chłopców nazwano Wojciech i Zbigniew. Janina była zachwycona tym wyborem, bo jej zmarły mąż nosił imię Zbigniew, a ojciec miał na imię Wojciech. Syn pielęgnował rodzinne tradycje to musiało ją mocno ucieszyć.
Ależ on podobny do ciebie, Krystynko A ten do ciebie, Bartoszku Ach, sama nie wiem, który jest który, takie są do siebie podobne, jak dwie krople deszczu w kałuży Janina obchodziła łóżeczko dokoła, próbując połapać się w identycznych buziach wnucząt.
Bartosz i Krystyna tylko się śmiali z rozczulenia i lekkiego zagubienia babci, które dodawały temu wieczorowi ciepła.
Gdy goście się żegnali, Janina zaczęła zbierać się do wyjścia. Krystyna spojrzała znacząco na męża, a Bartosz zaproponował:
Zostań na noc, mamo. Już późno, a może autobus nie przyjedzie. Pomożesz Krystynie przy dzieciach, dziś trzeba je wykąpać i położyć do snu.
Dobrze synku, jak trzeba, to trzeba zgodziła się Janina.
Pomogła synowej zebrać ze stołu, umyła naczynia, wszystko uporządkowała. Potem cała trójka zabrała się za kąpanie dzieci. Ile radości błyszczało w oczach babci! Krystyna podała jej jednego z chłopców na ręce, a Janina lekko się zawahała:
Oj, taki mały, aż się boję, że mi się wyślizgnie
A Bartosza jakoś wychowałaś zaśmiała się synowa.
Tyle lat temu, już nie pamiętam, jak to jest trzymać takie maleństwo wzdycha Janina.
Krystyna ostrożnie przekazuje jej Wojciecha, który od razu zasypia w ramionach babci, jakby poczuł znaną energię opieki. Sama kołysze Zbigniewa aż do snu.
Dla Janiny przygotowano osobny pokój, by mogła odpocząć, ale długo nie spała wsłuchiwała się czujnie, czy któryś z maluchów nie kwili, nie wzywa. Przez całą noc babcina troska nie dawała jej spokoju, aż w końcu, o świcie, zasnęła mocno i głęboko.
Gdy się obudziła, Krystyna przygotowała już śniadanie, a bliźniaki spały jeszcze w najlepsze.
Gdzie jest Bartoszek? zdziwiła się Janina, zastając w kuchni tylko Krystynę.
Mamo, jedz spokojnie, Bartosz zaraz wróci uspokoiła ją synowa.
Po kilku minutach Bartosz pojawił się, trzymając duże pudełko.
To dla ciebie, mamo. Otwórz mówi z uśmiechem.
W środku Janina odkryła nowiutką parę skórzanych butów. Zaniemówiła z wrażenia.
Dzieci, to za dużo, nie mogę przyjąć tak drogiego prezentu łkała cicho.
Dla nas nie jesteś za droga, mamo. Przymierz i noś na zdrowie odparł łagodnie syn.
Janina założyła buty, nie mogąc się nadziwić, skąd dzieci wiedziały, jak bardzo ich potrzebowała. Jej stare trzewiki rozpadały się już na mokrych ulicach, a o nowych mogła tylko pomarzyć nie miała nawet stu złotych na taką przyjemność.
Nagle jeden z chłopców płacze, i babcia już w nowych butach biegnie przez mieszkanie, zostawiając świeże, niecodzienne ślady na podłodze.
Jaka z ciebie pani domu, dziękuję ci wyszeptał Bartosz, przytulając żonę. Sam nigdy bym na to nie wpadł.
Co tu dużo myśleć? Mama wczoraj przyszła, a stopy miała zupełnie mokre. Spojrzałam na ślady, na jej stare buty i wiedziałam wszystko. Dla nas trzy tysiące złotych to dużo, ale jeszcze zarobimy. A dla niej to nierealna suma. Niech nosi i nie martwi się już o nic Krystyna objęła go mocno.
A Janinie było gorąco w sercu nie wiadomo, czy od nowych butów, czy od tego, jak bardzo czuła się potrzebna i ważna dla swoich dzieci.
