Syn Marii ożenił się dziesięć miesięcy temu. Synowa ma dwadzieścia osiem lat i pochodzi z porządnej rodziny. Piękna i dba o siebie. Po ślubie młodzi ludzie nie chcieli się z nią osiedlić, chociaż warunki na to pozwalały, i mieszkali w wynajętym mieszkaniu, podczas gdy u teściowej mogli mieć dwa pokoju. Potem łaściciel wynajmowanego mieszkania pilnie potrzebował sprzedać nieruchomość, a młodzi zostali poproszeni o opuszczenie mieszkania. Następnie zwrócili się do Marii z prośbą o pozwolenie im na zamieszkanie, dopóki nie znajdą nowego mieszkania.
– Oczywiście, że możecie – odpowiedziała Maria – Nie musicie szukać mieszkania. Po co wynajmować mieszkanie, kiedy jest moje.
Maria mieszkała sama w trzypokojowym mieszkaniu, więc było wystarczająco dużo miejsca. Zwłaszcza młodsi w dni powszednie wracają do domu późno w nocy i prawie nie jedzą w domu. Przez pierwsze kilka tygodni wszystko układało się dobrze. Jedyną rzeczą było to, że synowa praktycznie nie sprzątała w miejscach wspólnych. Wydawało się, że nie zauważa bałaganu. Jednak tydzień temu doszło do nagłego wypadku. Maria skarciła synową i syna za bałagan. Co więcej, skarciła nie tak, jak matka skarciłaby córkę, ale jak podoficer rekruta. Dobra posługiwała się w granicach cenzury. Następnego dnia Maria tak opowiadała przyjaciółce o zdarzeniu:
– Musiałam przejść na balkon przez ich pokój. W domu była tylko synowa. Zapukałam i weszłamRobi pedicure, a w pokoju okropny burdel. Na balkon nie dało się przebić. Ubrania leżą na podłodze, kubek leży na kanapie, w łóżku plama na plamie, pole minowe. Wszystkie rzeczy: butelki, kubki, buty, ubrania – wszystko jest rozwalone. Na krzesłach, na nowej kanapie, na dywanie… Krzyczałam tak jak… synowa zarumieniła się, a potem zbladła … powiedziałam, co chciałam i wyszłam z pokoju. A ona szybko się zebrała i uciekła. Syn zadzwonił, żeby dowiedzieć się, co i jak. Krzyczała też na niego…
Młodzi spakowali się tego samego dnia i przeprowadzili się gdzieś. Obrazili się. A Maria wciąż cierpi, że pokłóciła się z dziećmi.
