Zawsze zastanawiałam się, jak moja teściowa mogła wychować takiego wzorowego syna? Teściowa ma oczywiste problemy z alkoholem. W wieku sześćdziesięciu lat nadal zachowuje się jak niespokojna nastolatka. Damian mówi, że zawsze taka była. Mamy z nią wzajemną niechęć. Uważa, że jestem niegodna jej syna. Rzadko staram się wchodzić w interakcje z Weroniką, ponieważ nie przegapia okazji, by mnie skrytykować lub powiedzieć coś nieprzyjemnego. Damian i ja mamy małego syna. Teściowa nigdy się nim nie zajmowała ani nie interesowała, nawet nie wie, ile ma lat. Jest zajęta swoim burzliwym życiem. Zwykle prosimy mamę o pomoc z dzieckiem, gdy jest to potrzebne. Ale tym razem moja mama była bardzo zajęta, więc postanowiliśmy poprosić o pomoc teściową.
Ku naszemu zaskoczeniu, zgodziła się nam pomóc. Wyjaśniłam jej wszystko przed wyjściem i pokazałam, jak zająć się synem. Przygotowałam wcześniej gry, w które mogliby zagrać pod naszą nieobecność. Teściowa wysłuchała wszystkiego uważnie, nawet nie zrobiła żadnych nieprzyjemnych uwag. Wrażenie jakie mieliśmy o niej tego wieczoru było pozytywne. Po raz kolejny, spakowawszy się, mój mąż i ja pojechaliśmy na imprezę do wspólnych przyjaciół. Wróciliśmy późno i staraliśmy się nie hałasować, aby nie obudzić syna. Ale w pewnym momencie poczułam, że w domu jest bardzo cicho. Weszłam do pokoju synka i nie znalazłam go tam, a teściowej też nie było. Panika zaczęła być coraz większa, serce było gotowe wyskoczyć z klatki piersiowej.
Gdzie mogli pójść? Mężczyzna również był wyraźnie zdenerwowany. Zaczęliśmy dzwonić do Weroniki, ale ona nie odbierała telefonu. Panika narastała. Pojechaliśmy nawet do jej domu i zadzwoniliśmy do znajomych, ale nikt nic nie wiedział. Nie wiem, jak udało nam się przetrwać tę noc, ale to był dziki stres. Weronika i syn wrócili rano. Okazało się, że znudziło jej się siedzenie z dzieckiem, więc zabrała go ze sobą do swojego przyjaciela. Dali dziecku trochę alkoholu, a on spał cały wieczór. Dowiedziawszy się o tym, mąż po prostu zaczął na nią krzyczeć: „Jak mogłaś podać małemu dziecku alkohol? Po co się zgadzałaś, jeśli nie zamierzałaś siedzieć z dzieckiem? Dlaczego nie ostrzegłaś, że wyszłaś z domu?” Kobieta wyraźnie nie rozumiała swoich błędów. Parsknęła, zatrzasnęła drzwi i wyszła, nazywając nas na koniec niewdzięcznymi. Po tym incydencie nigdy więcej nie poprosiliśmy jej o pomoc.
