Dziwne jest w kobietach to marzenie, by mieć u boku silnego mężczyznę, silne, męskie ramię, które wesprze. Tak, kiedyś taka potrzeba była całkiem uzasadniona. Miliony lat ewolucji doprowadziły kiedyś do takiego standardu: mężczyzna zarabiający, kobieta jest opiekunką odomowego ogniska. Mężczyzna jest głową, a szyją kobieta. Ewolucja jednak trwa, a standardy pozostają takie same. Dziś kobieta może nie tylko spokojnie obejść się bez mężczyzny, ale czasami sama jest nawet lepsza niż mężczyzna i radzi sobie z większą ilością rzeczy samodzielnie. A jednak kobiety wciąż uparcie dążą do małżeństwa. Tak jak Magda. Prawdopodobnie bardzo chciała mieć męża, ponieważ wyszła za mąż za Artura miesiąc po pierwszym spotkaniu. Pół roku życia rodzinnego minęło w nudzie. Mąż nie wniósł radości do życia Magdy. Ani nie pomagał z obowiązkami domowymi, ani finansowo.
Sześć miesięcy później Artur oświadczył, że jedzie do pracy za granicę. Magda nie zgodziła się, przedstawiła swoje argumenty „przeciw”. Powiedziała, że pracę z dobrą pensją można znaleźć tutaj, wystarczy spróbować. Poza tym, co to za życie i małżeństwo na odległość. Artur jednak nie ustępował, a żona poszłacu w koń na ustępstwa. Magda pożyczyła nawet pieniądze od ciotki, aby zapłacić za bilet i koszty zakwaterowania w innym kraju. Artur wyjechał, a Magda została, by spłacić dług. Dziesięć dni później Artur skontaktował się z nią, powiedział, że ma już mieszkanie i podjął pracę. Ciężko pracuje, męczy się, kiedy wraca do domu, to od razu zasypia, dlatego będzie dzwonił w miarę możliwości. Jakież było zdziwienie Magdyy, gdy miesiąc później, po „wyjeździe” Artura, spotkała się z nim na ulicy.
Tego dnia przyjechała odwiedzić przyjaciółkę mieszkającą po drugiej stronie miasta i wpadła na Artura, przechodząc obok supermarketu. Stamtąd wychodził z zakupami. Jak się okazało, nigdzie nie wyjeżdżał, ale mieszkał przez cały ten czas z przyjaciółmi. Oczywiście kobieta złożyła wniosek o rozwód. A co Magdzie dało jej życie rodzinne? Nic pozytywnego. Dlaczego? A kto jest winny tej historii? Swoje wnioski zachowam dla siebie.
