Ola, otwierając drzwi, zastała syna z nieznaną jej dziewczyną. Syn Michał ogłosił, że to jego żona. Właśnie się pobrali. Michał poprosił ją, aby zamieszkali u niej na pewien czas, podczas gdy oni zaciągną kredyt hipoteczny i kupią własne mieszkanie. Ola była początkowo zdezorientowana. Nie wiedziała, że jej syn się ożenił. Ale była zadowolona ze szczęścia syna i oczywiście zgodziła się ich przyjąć. Ola umieściła ich w swojej sypialni. Jednak później Ola zdała sobie sprawę, że akceptując ich, popełniła błąd. Jego żona mieszkała z nimi jak w hotelu: ubrania były rozrzucone po całym mieszkaniu, zlew zawsze pełen naczyń, nie sprzątała domu. Ola kochała porządek, ale tolerowała swojego syna. Jej cierpliwość pękła tydzień później, gdy panna młoda była tuż pod jej nosem.
– Więc, moja droga, od dziś albo sprzątasz i myjesz po sobie i po swoim mężu, albo się stąd wyprowadzacie – powiedziała.
Kasia, żona Michała słysząc to, poleciała do sypialni, żeby się spakować. Po pół godzinie ich walizki były gotowe. Michał skarcił matkę za taki czyn. Odeszli, a Ola zaczęła cieszyć się czystością, spokojem i ciszą. Przez miesiąc jej syn nie dzwonił. Ale nagle zadzwonił i przeprosił, ogłaszając radosną wiadomość: będą mieli syna. Oczywiście poprosił matkę o pomoc dla niego i dla Kasi. Ola nie miała nic przeciwko temu, aby pomóc. Przynosiła leki, zabierała synową do przychodni i pomagała w każdy możliwy sposób. Ich syn, Sasha, przyszedł na świat, a Ola zakupiła wózek, gondolę, ubrania, nie wspominając o pieluchach i mleku w proszku. Miruś dorastał, a Ola opiekowała się nim na każdym kroku.
Ola kochała wnuka i cieszyła się z nim, ale Michał i Kasia wykorzystywali tę sytuację. Pewnego dnia Ola spotkała mężczyznę, z którym postanowiła zamieszkać. Albert był jeszcze żonaty, ale był w trakcie rozwodu. Pojawiły się pytania dotyczące podziału mieszkania, a Ola zdecydowała się go u siebie przyjąć. Kiedy Michał się o tym dowiedział, wybuchła awantura i oznajmił, że nie chce już mieszkać w wynajętym mieszkaniu, a mieszkanie jest Oli i jego również, więc zamierzają się tam przeprowadzić.
Ola rozmawiała z Albertem. Ten ją uspokoił i poinformował, że na pewien czas przeprowadzą się do mieszkania jego przyjaciela. I tak się stało. Michał i Kasia nadal pozostawiali dziecko u babci. Wszystko to trwało do pewnego incydentu. Pewnego dnia Ola otrzymała telefon z przedszkola, informujący ją, że Miruś nie został odebrany. Poszła po wnuka, uspokoiła go i zabrała do rodziców. Synowa nagle rzuciła się na nią z pretensjami, pytając dlaczego nie zabrała chłopca do siebie. Ola nie mogła tego znieść i oznajmiła, żeby posprzątali jej mieszkanie. Michał i Kasia ostatecznie wyjechali daleko, do innego miasta. Ola była zraniona; chciała widywać swojego wnuka, ale nie chciała dłużej znosić niewdzięcznej postawy syna i synowej.
