Jestem młodym mężczyzną, który spotykał się z bardzo piękną i słodką dziewczyną o imieniu Klara Nie wyobrażałem sobie dnia bez niej. Po kilku miesiącach spotkań, Klara przeprowadziła się do mnie. Później zawarliśmy związek małżeński. Naprawdę pragnąłem mieć dzieci, ale Klara upierała się, że chce jeszcze żyć dla siebie. Miałem nadzieję, że zostanę ojcem. I w końcu się to stało – żona zaszła w ciążę. Ten okres był dla niej bardzo trudny, gdyż jej ciało było osłabione.
Poród był trudny. Kilka godzin później pielęgniarka wyszła i poinformowała mnie o narodzinach trojaczków: dwóch chłopców i dziewczynki. Skakałem, biegałem, krzyczałem z radości i po prostu byłem szczęśliwy. Pojechałem do domu, żeby spakować potrzebne rzeczy. Wróciłem do szpitala, ale żony już tam nie było. Lekarze powiedzieli, że Klara uciekła i nic nie powiedziała. Zadzwoniłem do mamy i powiedziałem, co się stało; mama i tata przybyli tego samego dnia, dobrze, że nie mieszkali daleko. Razem wychowaliśmy dzieci. Trojaczki chodziły do przedszkola, potem do szkoły i zakończyły studia z wyróżnieniem. Wszystkie dostały się na uniwersytet i z powodzeniem zakończyły studia.
A ja zostałem sam. Nigdy nie ożeniłem się po raz drugi – straciłem zaufanie do kobiet. Pewnego dnia, kiedy jedliśmy obiad z dziećmi, nagle rozległ się dzwonek do drzwi. Córka otworzyła – na progu stanęła moja była żona. Poprosiła o pozwolenie na wejście, więc zaproponowałem jej filiżankę kawy. Wspominaliśmy naszą młodość, a nagle zaczęła szukać wymówek. W końcu przyznała, że w tamtym czasie nie kochała ani mnie, ani dzieci. Siedziała i opowiadała, że teraz pragnie naprawić relacje z dziećmi. Poprosiła również o pieniądze, gdyż nie miała gdzie mieszkać. Byliśmy zszokowani. Wtedy stało się jasne, dlaczego nagle się pojawiła.
Nie mam nic przeciwko temu, aby matka miała kontakt z dziećmi, ale nie wtedy, gdy czeka tylko na korzyści. Wyrzuciłem ją z mieszkania i ostrzegłem, żeby nigdy więcej nie pojawiała się w naszym życiu. Klara nie poddała się, ale pozwała o alimenty. Oczywiście, że przegrała. Po procesie krzyczała na mnie i na dzieci. Córka w tym momencie wypowiedziała bardzo znaczące słowa:
– Przez całe życie marzyłam o matce. Bardzo trudno mi było patrzeć na szczęśliwe rodziny przyjaciół, które mają zarówno matkę, jak i ojca. Tak bardzo pragnęłam twojego delikatnego uścisku i czułego słowa, ale teraz zdaję sobie sprawę, że lepiej być bez mamy niż z kimś takim jak Ty. Od tego czasu nie widzieliśmy już Marii. A jak byś postąpił na moim miejscu?
