Proszę pana, dziś są urodziny mojej mamy Chcę kupić kwiaty, ale nie mam dość pieniędzy Kupiłem chłopcu bukiet. A kiedyś później, gdy przyszedłem na grób, zobaczyłem tam ten bukiet.
Kiedy Paweł miał niecałe pięć lat, jego świat się zawalił. Matka odeszła. Stał w kącie pokoju, oszołomiony zamętem co się dzieje? Dlaczego dom wypełnili obcy ludzie? Kim oni są? Czemu wszyscy są tacy cisi, tacy dziwni, szepczą i unikają spojrzeń?
Chłopiec nie rozumiał, dlaczego nikt się nie uśmiecha. Czemu mówili mu: Bądź dzielny, malutki, i przytulali go, ale robili to tak, jakby stracił coś ważnego. A on po prostu nie widział mamy.
Jego ojciec był gdzieś daleko przez cały dzień. Nie podszedł, nie przytulił, nie powiedział ani słowa. Tylko siedział z boku, pusty i daleki. Paweł podszedł do trumny i długo wpatrywał się w matkę. Nie była już taka, jak zwykle ani ciepła, ani uśmiechnięta, ani nie śpiewała kołysanek na dobranoc. Blada, zimna, nieruchoma. To było przerażające. Chłopiec nie odważył się podejść bliżej.
Bez mamy wszystko się zmieniło. Szare. Puste. Dwa lata później ojciec ożenił się ponownie. Nowa kobieta Grażyna nie stała się częścią jego świata. Raczej czuła do niego irytację. Narzekała na wszystko, szukała powodów, by się gniewać. A ojciec milczał. Nie bronił. Nie interweniował.
Każdego dnia Paweł czuł ból, który chował w środku. Ból straty. Tęsknotę. I z każdym dniem coraz bardziej pragnął wrócić do życia, gdy mama jeszcze żyła.
Dziś był wyjątkowy dzień urodziny mamy. Rano Paweł obudził się z jedną myślą: musi do niej pójść. Na grób. Przynieść kwiaty. Białe kalie jej ulubione. Pamiętał, jak trzymała je w dłoniach na starych zdjęciach, lśniące obok jej uśmiechu.
Ale skąd wziąć pieniądze? Postanowił poprosić ojca.
Tato, mogę dostać trochę pieniędzy? Bardzo potrzebuję
Zanim zdążył wyjaśnić, Grażyna wybiegła z kuchni:
Co to znowu?! Już żebrzesz u ojca o pieniądze?! Czy w ogóle rozumiesz, jak ciężko zarobić na pensję?
Ojciec podniósł wzrok i próbował ją powstrzymać:
Grażynka, poczekaj. Nawet nie powiedział, po co. Synu, powiedz, czego potrzebujesz?
Chcę kupić kwiaty dla mamy. Białe kalie. Dziś jej urodziny
Grażyna prychnęła, krzyżując ramiona:
O, proszę! Kwiaty! Pieniądze na nie! Może jeszcze do restauracji chcesz iść? Zerwij coś z rabatki to będzie twój bukiet!
Tam ich nie ma odpowiedział Paweł cicho, ale stanowczo. Sprzedają je tylko w kwiaciarni.
Ojciec spojrzał na syna zamyślony, potem przeniósł wzrok na żonę:
Grażynka, idź przygotować obiad. Jestem głodny.
Kobieta burknęła niezadowolona i zniknęła w kuchni. Ojciec wrócił do gazety. A Paweł zrozumiał: nie dostanie pieniędzy. Żadne słowo więcej nie padło.
Cicho poszedł do pokoju, wyciągnął starą skarbonkę. Policzyl
