Nie wyobrażałam sobie, że pewnego dnia wstanę i opuszczę męża po ośmiu latach małżeństwa. On po prostu kazał mi się wynosić z mieszkania, bo poznał inną kobietę. Mam czteroletnią córkę i nie mam nikogo poza matką. Mieszka ona na wsi, jest chora i potrzebuje opieki. Moja mama cieszyła się na nasz widok, mimo powodu. Mieszkałyśmy razem przez rok, a potem moja mama odeszła. Mój brat mieszkał ze swoją żoną w mieście. Rzadko odwiedzał moją matkę, nie pomagał jej finansowo. A kiedy moja matka zmarła, jej troskliwy syn, zorganizował wszystkie sprawy związane z jej pogrzebem.
Pół roku później, przyjechał do wsi i dał mi dokumenty do podpisania. Zaufałam mu i podpisałam wszystko bez pytania. Miesiąc później, pod dom podjechał nieznany samochód. Mężczyzna był nowym właścicielem domu mojej matki. Nie mogłam uwierzyć w podłość mojego brata. Zadzwoniłam do niego, ale na próżno. Poczułam się źle i zaczęłam płakać. Nie wiedziałam, gdzie iść z dzieckiem. Nowy właściciel powiedział mi, że kupił ten dom dla swojej matki, która będzie w nim mieszkać sama. Ona też potrzebuje opieki. Zaproponował mi, żebym z nią zamieszkała.
Przez jakiś czas Marek, właściciel domu, remontował go, a potem sprowadził matkę. Z Panią Katarzyną szybko się polubiłyśmy. Opiekowałam się nią jak własną matką. Marek rzadko przyjeżdżał w odwiedziny, ale kiedy już to robił, Pani Katarzyna cieszyła się jak małe dziecko. Raz mężczyzna przyjechał w samą porę na kolację, więc nakarmiłam go pysznymi daniami. Od tego dnia, jakoś dobrze się u nas czuł. Był rozwiedziony, a jego była żona nie lubiła gotować i jadali w restauracjach. Nie chciała też mieć dzieci, a on zawsze marzył o prawdziwej rodzinie z dziećmi. Kiedy wrócił do domu, nie mógł zapomnieć o komforcie i spokoju panującym w naszym domu. Tydzień później, Marek przyszedł z kwiatami i pierścionkiem. Przyjęłam jego oświadczyny i teraz jestem wdzięczna mojemu bratu za moje szczęście.
