Na urlop niech idzie Bartek, a ty wracaj do pracy warknęła teściowa.
Gdy Klara usłyszała dźwięk klucza w zamku, serce zamarło jej w piersi. Ten władczy stuk obcasów znała lepiej niż własny oddech. Ósmy miesiąc ciąży sprawiał, że każde poruszenie było męką, a teraz miała stanąć twarzą w twarz z kimś, kogo bała się bardziej niż bólów porodowych. Drzwi otwarły się gwałtownie i do mieszkania wtargnął żywioł krytyki w osobie Bogumiły Nowak.
Co to ma być? teściowa nawet nie powitała synowej. Dlaczego moja synowa wygląda jakby świat się skończył?
Pojawienie się matki Bartka było ostatnią rzeczą, której Klara pragnęła. Po południowej drzemce chciała odpocząć ciąża wymagała częstych przerw. Ale nawet najprostsze obowiązki stały się wyzwaniem.
Wreszcie urlop macierzyński dawał wytchnienie, a tu wszystko legło w gruzach jednym zdaniem.
Witam, pani Bogumiuło szepnęła Klara, ustępując miejsca.
A gdzie mój Bartuś? teściowa od razu zaczęła rozglądać się za synem.
Pracuje odparła spokojnie Klara. Zarabia dla nas i dziecka.
Nie potrafisz sama o siebie się zatroszczyć? Bogumiła postawiła ciężką torbę i ruszyła w głąb mieszkania, omal nie przewracając ciężarnej. Dorosła kobieta, niedługo matka, a zachowujesz się jak dziecko!
Gdy tylko przekroczyła próg, zaczęła lustrować każdy kąt jak inspektor. Klarze zrobiło się nieswojo.
Przyjechała pani w konkretnej sprawie? zapytała ostrożnie. Coś zabrać?
Co? Bogumiła odwróciła się ze zdziwieniem. Od dziś tu mieszkam.
Klara poczuła, jak się pod nią uginają kolana.
Ale jak to? wyjąkała.
Mam dość tego chama, z którym wynajmowałam pokój wyjaśniła z irytacją. Nie zniosę już tego bezczelnego gbura. Więc się wyniosłam. Mieszkanie na męża zapisane, szukanie nowego trudne, więc na razie zostaję u was.
Wyjaśnienie tylko pogorszyło sprawę. Ich dom był przestronny, ale czy to dawało teściowej prawo do wtargnięcia i dyktowania warunków?
Klara chciała zaprościć, ale wyczerpanie wzięło górę. W milczeniu odeszła do sypialni i czekała na męża.
Niestety, powrót Bartka niewiele zmienił. Żal mu było matki. Choć Bogumiła była trudną kobietą, wychowała go i nie mógł jej teraz zostawić.
Klara ustąpiła, rozumiejąc męża. Może teściowa pomoże w domu?
Nadzieje szybko się rozwiały. W ciągu dwóch dni Bogumiła przejęła kontrolę nad domem. Bartek pracował od rana do nocy, więc to Klara musiała dostosować się do jego matki.
A dostosowanie graniczyło z cudem. Teściowa krytykowała każdy ruch synowej: brudną podłogę, okruchy na stole, jedną nieumytą filiżankę.
Pani Bogumiuło w głosie Klary brzmiało zmęczenie. Zrozumie pani, brzmi
